Σκάει μύτη πρόεδρος ενώσεως με δηλώσεις στα ραδιόφωνα κατά του «συστήματος» που το υπηρέτησε χρόνια και μια ζωή έπαιρνε τα ψιλά του και τα χοντρά του. Και στη συνέχεια δηλώνει ιδιωτικώς, όχι δημοσίως και ραδιοφωνικώς, ότι εγώ πάντα ήμουν μαζί σας. Και πάντα θα είμαι μαζί σας. Με ποιους;
Πριν από 100 χρόνια το ποδόσφαιρο ήταν άγνωστο στον κόσμο. Πριν από 1.000 και 2.000 χρόνια ήταν γνωστός ο αθλητισμός, όπως το θέατρο και η ποίηση, ο χορός και η μουσική, ο τζόγος και οι θρησκείες, ένα σωρό πράματα.
Δεν τα λέει όλα ο Αλέξης Κούγιας. Λαλίστατος, καταπέλτης μπροστά στο μικρόφωνο, και είναι ατελείωτος σε ρεπερτόριο. Ανοίγει το στόμα του ο δικηγόρος και λέει, δεν σταματάει να λέει.
Αφού τα δίνουν τα λεφτά, δώσε και μένα, μπάρμπα, γιατί να μην τα πάρουν κάποιοι μακρυχέρηδες πρόεδροι Ενώσεων. Δεν τους ζητάνε και τίποτα δύσκολο, ούτε πρόστυχο. Να σκοτώσουν έναν, να στείλουν την κόρη τους σε ξένο κρεβάτι.
Στόχος της αντιπολίτευσης της ΕΠΟ είναι να εξαφανίσει την εγκληματική οργάνωση. Αυτό δεν μπορεί να προκύψει αν δεν αλλάξει η διοίκηση της ομοσπονδίας. Επειδή η σημερινή και η χθεσινή και η προχθεσινή διοίκηση κλείνουν τα μάτια στα θεσμικά όργανα της ομοσπονδίας που συνεργάζονται, που αβαντάρουν τη συστηματική δράση της εγκληματικής οργάνωσης.
Να τα φτιάξουν αύριο Αλαφούζος και Μαρινάκης δεν γίνεται με τίποτα. Έτσι λες. Δικαιολογημένα το λες, διότι έχουν ειπωθεί, μάλιστα δημόσια, πολύ χοντρά πράγματα.
Ο Σκίμπε δεν έχει καμιά σχέση με τον Ότο Ρεχάγκελ. Γερμανός ο ένας, Γερμανός και ο άλλος, όμως μόνον στα ...χαρτιά. Ο Όθων έγινε «Έλληνας», έβγαλε το μεσογειακό του ταμπεραμέντο στα χρόνια που δούλεψε στον τόπο μας.
Ποιος είναι, ρε, αυτός ο Χοσέ που έγινε Ιωσήφ στο διαβατήριό του και νταηλίκι αποφάσισε να κόψει τις παρτίδες του με την εθνική ομάδα. Είναι ο γιος μας Ουρουγουανής που γεννήθηκε στην Γερμανία και τον έφερε στον Ολυμπιακό ο τότε προπονητής του Έβαλντ Λίνεν, το καλοκαίρι του 2010.
Μου αρέσει ένας ποδοσφαιριστής να αρχίσει και να τελειώσει τη ζωή του στα γήπεδα σε μια ομάδα. Δεν είναι ρομαντισμός. Είναι και ρομαντισμός, έστω. Έχει, όμως, και την “πρακτική” του διάσταση το πράμα. Να το πω αλλοιώς.
Αυτά μόνον στην Ελλάδα γίνουνται. Να πανηγυρίζουν κάποιοι, να καλούν άλλους να χαρούν και να χαιροκροτήσουν επειδή η εθνική ομάδα έδειξε πάλι τα χάλια της. Ναι, το λέω και το εννοώ, αυτά μόνον στην Ελλάδα γίνονται.