Δεν μ΄αρέσει οι ελληνικές ομάδες να τρώνε καμπάνες στην Ευρώπη. Είναι αυτός ένας μικρός εθνικός διασυρμός. Δείχνουμε ακόμα ότι είμαστε Ταγκανίκα. Ότι δεν έχουμε προσαρμοστεί στα ευρωπαϊκά απαιτούμενα και προαπαιτούμενα.
Σαλτάρησαν κάποιοι εντελώς ογλού επειδή κάποιοι βουλευτές και στελέχη της ΝΔ υποστήριξαν φόρα παρτίδα τον αντι-Γκιρτζίκη εν όψει των εκλογών της ΕΠΟ. Α, έτσι; Φως φανάρι, έβγαλαν το συμπέρασμα οι εντελώς ούφο, ότι η ΝΔ έχει δώσει γραμμή κατά της αντιπολίτευσης της ΕΠΟ.
Ο νεόκοπος περί τα σπορ υφυπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής, καθισμένος στην υπουργική καρέκλα και ενδεδυμένος ένα υπέροχο κοστούμι ασορτί με την «Pierre Cardin» γραβάτα του (μήπως έφτασε η ώρα να την φορέσει και ο Τσίπρας;) επιδόθηκε μέσα από τις στήλες της «Αυγής» σε μια προσπάθεια να διαχωρίσει τους καλούς Συριζαίους από τους κακούς Συριζαίους.
Μία από τις πιο κλασικές απάτες των λαϊκιστών είναι να επικαλούνται την... ενότητα. Του κόμματος την ενότητα. Της ομάδας την ενότητα. Της εκκλησίας την ενότητα.
Γεγονός. Οι πιο αξιόπιστοι δυσφημιστές της σύγχρονης Ελλάδος είναι οι αλλοδαποί που έχουν εργαστεί στην πατρίδα μας. Αυτά που έζησαν εδώ, σε κάθε ευκαιρία, τα μεταφέρουν στον τόπο τους και τα δημοσιοποιούν μέσω των μήντια.
Ήταν η έκπληξη πριν τρία χρόνια να «πλησιάσει» ο Παναθηναϊκός τον ανύπαρκτο τότε Γιώργο Κουτρουμπή της ΑΕΚ της Γ' εθνικής. Ήταν, μάλιστα, κίνηση δίχως διακριτικότητα από πλευράς Παναθηναϊκού σε μια ΑΕΚ τσαλαπατημένη, ηθικά, οικονομικά, αγωνιστικά.
Ατυχία, λέει, που βρέθηκε εκτός μάχης πρωταθλήματος ο παικταράς Λέσκωτ. Ο έμπειρος Λέσκωτ. Λάθος το λένε. Αν δεν τον πεις «πρώην», δηλαδή ότι ήταν παικταράς, σίγουρα θα λάβεις υπ' όψιν σου ότι πρόκειται για ποδοσφαιριστή που έχει ήδη συμπληρώσει τα 34 του χρόνια και όπως λέγανε οι παλιοί «Σήμερα άγει το 35ο έτος της ηλικίας...».
Δάσκαλός μου στην πολιτική ήταν ο κουρέας της γειτονιάς μας. Αριστερός, βέβαια. Μέλος του παράνομου ΚΚΕ. Δούλευε ασταμάτητα το ψαλίδι και την χτένα, και μιλούσε συνέχεια γα τα άγια κείμενα του Λένιν, για την ιμπεριαλιστική Αμερική, για την αντιφασιστική Σοβιετική Ένωση.
Το εθνικό άθλημα των Αμερικανών είναι το μπάσκετ, όχι το μπαίηζ-μπωλ, για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα, λόγω του Έλληνα που καταράστηκε την ομάδα του. Φοβερή ιστορία.
Θετική ακούγεται η πρωτοβουλία του προπονητή της εθνικής ομάδας να έχει επαφές ουσίας με τους συναδέλφους προπονητές των ομάδων πρωταθλήματος. Πόσο, όμως, να αποδώσει μια τέτοια επικοινωνία προπονητική, ακόμα κι αν οι συνάδελφοι των ΠΑΕ έχουν τις καλύτερες προθέσεις προς όφελος της εθνικής ομάδας.