Το ποιος είναι ο Ολυμπιακός είναι η Ιστορία του. Το αυτό ισχύει για κάθε ομάδα. Ο Μαρινάκης αποφάσισε να αναβαθμίσει, να επεκτείνει, να πλουτίσει το Μουσείο του Ολυμπιακού στο γήπεδο Καραϊσκάκη.
Μιάμισυ ώρα περίπου στον ειδικό ανακριτή ο Δημήτρης Μελισσανίδης δεν έλεγε την ιστορία της ζωής του. Μιλούσε για το πως δουλεύει το «σύστημα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Έλεγε, έλεγε ο τίγρης και ο δικαστής έμενε με το στόμα ανοικτό...
Και βγαίνουνε τα παπαγαλάκια για να αναπτύξουνε μια παπαρολογία σεντονάτη. Ξεχάστηκα με τα γιουρογκρούπ, την τεσσάρα που έφαγε ο ΠΑΟΚ, τα σκέρτσα της Ζωής Κωνσταντοπούλου και δεν αναφέρθηκα. Το θυμήθηκα τώρα με τα γενέθλια του Ολυμπιακού.
Ο πολιτικός τυχιοδιωκτισμός του συριζαίου υφυπουργού αθλητισμού Κοντονή Σταύρου είναι δεδομένος και μόνον ότι με την ανακοίνωσή του με την οποία κάνει λόγο για απαγόρευση των ελληνικών ΠΑΕ στα κύπελλα Ευρώπης.
Τελειώνει το ματς και ο μαρκουτσοφόρος το χώνει στο στόμα του ενός προπονητή: «Έπρεπε να κερδίσουμε μπλα μπλα μπλα...». Το μαρκούτσι στο στόμα του αλλουνού προπονητή: «Έπρεπε να κερδίσουμε μπλα μπλα μπλα...». Συμπέρασμα. Κοροϊδία. Σκέτο παραμύθι.
Συνάντησα τυχαία έναν παλιόφιλο, 55άρη παρέα με τον 20χρονο γιο του. Είπαμε να πιούμε έναν καφέ μαζύ, να τα πούμε μετά από χρόνια. Τελικά η συνάντηση κράτησε περισσότερο από μιάμισυ ώρα. Τι είδα; Δυο άνθρωποι που τους χωρίζει μια γενηά στο θέμα Ολυμπιακός ήταν ίδια μυαλά. Τους άπλωσα ένα μισοσέντονο για τη θρυλάρα τους.
Ποιο είναι, ρε, το καλύτερο, ένα ματς χωρίς κώλους στα μπετά του γήπεδου, όπως το Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ ή, το ΑΕΚ-Ολυμπιακός με γεμάτο το ΟΑΚΑ, με τη μεγαλύτερη χωρητικότητα στην Ελλάδα.
Γέμισα ένα μπλοκάκι μ' αυτά που άκουσα από διάφορες κατευθύνσεις για τον διαιτητή που ορίστηκε στο ντέρμπυ ΑΕΚ-Ολυμπιακός και τη ρεβάνς του 1-1 στο ΟΑΚΑ. Θα μου πεις συμβαίνουν αυτά.
Εγώ είδα έναν ΠΑΟΚ που χειρωτερεύει, με βάση την αγωνιστική του εικόνα. Στο ντέρμπυ με τον Παναθηναϊκό έβαλε τρία γκολ σ' έναν αντίπαλο χαλαρό, σε μια ομάδα που παίζει με τη σκέψη να πετύχουμε ένα γκολ περισσότερο για να κερδίσουμε.