Όσο υπάρχει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα το πρώτο που θα παίζει είναι η διαιτησία. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Δεν υπάρχει ποδόσφαιρο, δεν υπάρχει πρωτάθλημα. Κι αν υπάρχουν είναι μόνο για ένα λόγο. Για να δικαιολογούν την ανάγκη να τα βάζουν με τη διαιτησία. Δικαίως, αδίκως, άσχετο.
Απολύθηκε ο Παράσχος από τον Ατρόμητο. Και δεν είναι αυτή η πρώτη φορά. Δεν αποκλείεται ο επαγγελματίας να ξαναπροσληφθεί στο Περιστέρι για τρίτη φορά. Και να του ξαναδείξουν την πόρτα. Τα λέω αυτά για να τονίσω ένα πράμα.
Κέρδισε ο ΠΑΟΚ στο Αγρίνιο. Επειδή δεν είμαι φασίστας θα πω ότι έγινε και κάτι άλλο στο γήπεδο εκτός από τη νίκη του ΠΑΟΚ. Έχασε ο Παναιτωλικός. Και ύστερα μερικοί μερικοί μας το παίζουν αντιρατσιστές, δημοκρατικοί, προοδευτικοί, ανανεωτικοί κι άλλα τέτοια τριχοειδή.
Κάθομαι και σκέπτομαι τι θα βλέπανε τα ματάκια μας με Μαρινάκη και Αλαφούζο σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, αν οι δυο αιώνιοι διεκδικούσαν το πρωτάθλημα. Τόσα βλέπουμε, τόσα έχουμε δει παρ' ότι οι δυο πρώην φίλοι, οι δύο πρώην κάτι περισσότερο από γνωστοί, έχουν αγωνιστικούς στόχους διαφορετικούς.
Ο δικηγορικός σύλλογος της Θεσσαλονίκης επιβάλλεται να αναγνωρίσει το έργο που επιτελεί ο Άρης Θεσσαλονίκης. Μιλάμε πολύ σοβαρά. Καμμία άλλη ομάδα στην πόλη, τα τελευταία δέκα χρόνια, δεν έχει αναδείξει δικηγόρους.
Η Ελλάδα έχει ένα παγκόμιο ρεκόρ, το οποίο είναι σίγουρο, στάνταρ μπετόν, ότι θα μείνει ακατάρριπτο στους αιώνες, σ' όλο τον κόσμο. Για πολλά χρόνια σ' αυτό το μπουρδέλο, πιο σωστά σ' αυτό το βόθρο που λέγεται κράτος της Ελλάδος, λειτουργούσε τζόγος που τον χρηματοδοτούσε το δημόσιο.
Είναι να μη μπεις στο λούκι. Το πρώτο είναι να αναγνωρίσεις ότι πράγματι είσαι σε λούκι. Το δεύτερο να δεις με ψυχραιμία πως θα βγεις από το λούκι. Θυμάμαι τι είχα γράψει όταν ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε πέρυσι τέτοια εποχή την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Όλο το πρωτάθλημα, κι αυτό της σούπερ ληγκ κι εκείνο της Γ' εθνικής, παίχθηκε στο Καυταντζόγλειο. Όλα τα λεφτά γι' αυτόν που έχει μάτια, όποιας ομάδας οπαδός είναι, στο μεγάλο στάδιο της Θεσσαλονίκης παίχθηκαν.
Ήθελα να ήμουν εκεί! Στο παιχνίδι Μάντσεστερ Σίτυ-Τσέλσυ. Να ζούσα τη στιγμή! Τι είναι, ρε, η ζωή μας, παρά μια ισογραμμή, που την στέλνει υψηλά και χαμηλά ένα γεγονός, στιγμιαίο.
Για πολλά χρόνια ο κρατικός τζόγος του ιπποδρομιακού στοιχήματος ήταν πελάτης του Κόκκαλη. Στην εταιρεία του πρώην προέδρου του Ολυμπιακού, την Intralot, στηριζόταν σ' ένα βαθμό η λειτουργία των ιπποδρομιών. Και το totalizater, άλλωστε, το είχε εγκαταστήσει η Intralot.