Δημόσιος λόγος. Τι είναι τούτο; Είναι οι εξετάσεις που δίνει μια κοινωνία. Αυτό είναι. Το ποιος είσαι, όχι σαν άτομο, αλλά σα λαός, σα κόμματα, σα ΜΜΕ, το υπογράφει ο δημόσιος λόγος σου. Τι, δηλαδή, είναι αυτά που λέγονται δημόσια.
Μετά από κάθε αγωνιστική ο Άρης κάνει ένα ακόμα βήμα εξόδου. Χωρίς αξιοπρέπεια. Να το πούμε αυτό. Δεν θα το αγνοήσουμε. Έτσι είναι. Ο μεγάλος δείχνει τη μεγαλοσύνη του όταν βρεθεί στο δύσκολο φεγγάρι. Όταν τον έχει πάρει η κάτω βόλτα. Μέσα είναι όλα. Η ατυχία, η αδεξιότητα, το στραβοπάτημα.
«Ο πρόεδρος μου ζήτησε να ψηφίσω Ρονάλντο, διότι αυτή ήταν η επιθυμία του Μπλάτερ». Διαβάζεις αποδυτηριάκια. Κι όταν διαβάζεις αποδυτηριάκια διαβάζεις μπαγιάτικες τις φρέσκες ειδήσεις.
«Δεν θέλω να ξαναφύγω από το Σταμφορντ Μπρίτζ» ελάλησε ο κοντοπούτανος. Να πάει πού; Και από την άλλη δεν είναι κορόϊδο ο ολιγάρχης να του κάνει πάλι νούμερα, μην πάθει όπως η Μάντσεστερ Γιουναϊτεντ. Έφυγε ο σερ Αλέκος και η ομάδα κάθισε πάνω στο παγωτό. Χωρίς Φεργκυουσον ψάχνεται η Μάντσεστερ.
Ο Πλατινί είναι λίγος. Δεύτερο πράμα. Συμβαίνει αυτό με τους ποδοσφαιριστές όταν παίρνουν πόστα, αξιώματα. Όλοι λένε ότι οι ομάδες πρέπει να χρησιμοποιούν τους βετεράνους. Όχι, κύριε. Διαφωνώ.
Δεν μ’ αρέσει καθόλου έτσι όπως παίζει ο Άρης έξω από το γήπεδο. Θα μ’ έπιανε κατάθλιψη για το μέλλον της ομάδας αν ήμουν αρειανός. Φοβερά πράγματα. Πήραν το μάθημά τους στο περασμένο πρωτάθλημα και δεν κατάλαβαν τίποτα. Κρίμα.
Εμένα με λένε Ρονάλντο της Ντολόρες και του μάστρο-Θύμιου και η μαμή που με έβγαλε από την κοιλιά της μάνας μου το ‘πε στους γονείς μου από την πρώτη στιγμή. Τι είπε; Δεν ήθελε να πει τίποτα, μόνο έφτυσε τον κόρφο της και έκανε το σταυρό της...
«Μίστερ Μάνος». Εδώ είμαστε. Αυτός που πραγματικά καθαρίστηκε από τον Παναθηναϊκό όταν ανέλαβε ο Άγγελος Φιλιππίδης ήταν ο μίστερ Μάνος. Έτσι τον αποκαλούσε ο αποδυτηριάκιας τον Μάνο Μαυροκουκουλάκη. Επειδή είχε τον αέρα της Ευρώπης. Ήταν άνθρωπος των σαλονιών. Και του σκότους.
Δεν λέει να ηρεμήσει αυτή η κόντρα ΑΕΚ και Ολυμπιακού. Ολυμπιακού και ΑΕΚ. Η καλύτερη τους για τις αθλητικές εφημερίδες. Να έχουν να γράφουν. Κι όχι απλά να γράφουν. Να λένε της παναγιάς τα μάτια και από τις δύο πλευρές. Από τώρα, ρε;
Σήμερα στέφθηκε ο δούλος του ποδοσφαίρου πρώτος γαμπρός της μπάλλας. Ό, τι είναι το Όσκαρ, το ύψιστο βραβείο για έναν σταρ του σινεμά, είναι και η «Χρυσή Μπάλλα» για τους κορυφαίους των κορυφαίων των γηπέδων, που ποτέ σε μία εποχή δεν μετριούνται περισσότεροι από τα δάκτυλα ενός χεριού.