Είναι διασφαλισμένες ή όχι οι καταθέσεις όπως διαβεβαίωσε ο πρωθυπουργός; Εγώ λέω πως δεν είναι. Και το λέω, ακριβώς γιατί η κυβέρνηση δεν μπορεί να τις εγγυηθεί. Και δεν μπορεί γιατί δεν έχει φράγκο, δεν της έχει μείνει κανένα κομπόδεμα.
Χθες Κυριακή βράδυ ΟΛΟΙ οι υψηλόβαθμοι και μεγαλοστελέχη των ελληνικών τραπεζών ήντουσαν στα γραφεία τους. Δεν ξέρω, πανευτυχής μ' αυτά που συμβαίνουν επειδή είχα πάει ενωρίς για ύπνο, αν οι περισσότεροι τραπεζίτες είχαν επιστρέψει κανονικά στα σπίτια τους.
Νταραβεριζόμαστε με απατεώνες. Ξεκάθαρα πράγματα. Οι Ευρωπαίοι είναι καραμπινάτοι απατεώνες. Καλά τους κάνουν, λοιπόν, οι Έλληνες που τους τα παίρνουν. Που τους δαγκώνουν κανονικά από το 1821 μέχρι σήμερα.
Το νησάκι Γαία στο Ιόνιο με κόστος 3.745.000 ευρώ έχει βάλει στο μάτι το διάσημο ζευγάρι του σινεμά, και ο παγκόσμιος τύπος οργιάζει. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του αμερικανικού περιοδικού US OK!
Προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ καταργούσε τα μνημόνια με ένα νόμο που θα περιείχει μόνο ένα άρθρο. Μετεκλογικά, τα νομιμοποιεί. Και μαζί με αυτά, νομιμοποιεί και τους σκληρούς εφαρμοστικούς νόμους. Στην πρόταση της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό φαίνεται καθαρά.
Νέα συμφωνία της Ελλάδος με τους δανειστές της σημαίνει κι άλλα δανεικά πακέτα στο μπουρδέλο. Για να ξέρουμε τι λέμε. Για να κάνουμε ταμείο. Κι άσε τους άλλους να θέλουν ρήξη, να φύγουμε από την Ευρώπη.
Φρούδες αποδείχθηκαν τελικά, οι προσδοκίες της κυβέρνησης και των Ελλήνων παραγωγών και εξαγωγέων για χαλάρωση του ρωσικού εμπάργκο στα ελληνικά οπωροκηπευτικά. Η ελληνορωσική προσέγγιση με αφορμή τον αγωγό.
Μικρές τράπεζες θυμίζουν τα ελληνικά σπίτια, φιλοξενώντας πάνω από 45 δισεκατομμύρια σε στρώματα, αποθήκες και πάσης άλλης φύσεως κρυψώνες. Σε καμία άλλη χώρα δεν έχει κάνει φτερά το 25% του ΑΕΠ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα εξ αιτίας του πανικού για Γκρέξιτ.
Είτε μένουμε Ευρώπη είτε φεύγουμε, οι Ευρωπαίοι βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Τι προτιμούν, να μας δώσουν κάτι – στα τελειώματα είμαστε, άλλωστε, ας μην δυσανασχετούν – και να παραμείνουμε για να πάρουν πίσω τα δανεικά τους ή να αποχωρήσουμε κι όποιον πάρει ο Χάρος;