Προειδοποιώ. Αυστηρώς ακατάλληλο είναι το κείμενο που ακολουθεί. Και μη με δουλέψει κανένας από τους ανήλικους ότι με διάβασε με γονική συναίνεση. Απευθύνομαι, άλλωστε, στους ενηλίκους, ειδικά σ' όσους δεν αντέχουν βαρειές και ασήκωτες αλήθειες.
Όταν γέμισαν τα πρωτοσέλιδα των sites με ρεπορτάζ από το θάνατο του σχεδιαστή μόδας Μιχάλη Ασλάνη, το 2013, σα σήμερα στις 28 Αυγούστου, θυμήθηκα μια ιστοριούλα άγνωστη, δεν είχε δημοσιοποιηθεί ποτέ. Σε ανύποπτο χρόνο, πάει τόσο καιρός, μου την είχε διηγηθεί ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος που έζησε για μεγάλο διάστημα έρωτα μεγάλο με την Μαλβίνα Κάραλη.
Πιάνει Ελλάδα ο μετανάστης. Ανήλικος, 25χρονος το πολύ. Ξεβράκωτος και χωρίς μια στην τσέπη. Και χωρίς κανένας στην Ελλάδα να γνωρίζει ποιος είναι. Το ποιόν του ποιο είναι. Αν είναι γεννημένος δολοφόνος, με χρωμοσώματα κακοποιού.
Το γκρέμισμα θέλει σχέδιο. Όπως και το κτίσιμο. Το μάθαμε κι αυτό στο ποδόσφαιρο. Είτε κτίζω ομάδα, είτε την ξανακτίζω, θα το κάνω με κινήσεις μελετημένες. Με επιλογές στοχευμένες.
Ο Ευάγγελος Τερζόπουλος, ιδρυτής και ψυχή του πιο σημαντικού σ' αυτό που λέγεται περιοδικό στην Ελλάδα, της “Γυναίκας”, κάθε έξι μήνες έστελνε δύο συντάκτριες του στο Παρίσι. Την Φανή Πετραλιά και την Μαρία Καραβία, να κάνουν ρεπορτάζ στις νέες κολεξιόν. Μια κουβέντα μόνο για την “Γυναίκα” που δεν ήταν μόνο περιοδικό μόδας, όχι μόνον για την γυναίκα, αλλά στην κάθε 15θήμερη έκδοσή υπήρχαν σελίδες για θέματα κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά, καλλιτεχνικά.
Δεν φτάνεις υψηλά αν δεν είσαι σκληρό καρύδι, κατά πως λένε οι αφελείς. Στην πραγματικότητα αν δεν είσαι κάθαρμα, αν δεν σε βαράνε εκείνα τα δαιμόνια που σε σπρώχνουν στην αναζήτηση της μεγάλης επιτυχίας, όπως η Κοκό Σανέλ. Η απίστευτη αυτή γυναίκα γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, ξεκίνησε από το τίποτα, από το μηδέν, κι ήταν πράγματι χαρισματική. Ταλαντούχα. Δεν φθάνει αυτό, όμως.
Πριν από κάποια χρόνια η κυρία Άντζελα Δημητρίου, η γνωστή λαϊκιά τραγουδίστρια, αγαπημένη της μεγαλοαστικής τάξης και των κοσμικών που την έβρισκαν στα μπουζούκια της παραλιακής, είχε πει: «Φυσικά και κάνω λάθη. Κανείς δεν είναι άσφαλτος…».
Γνωστή ιστορία. Και τόσο παλιά όσο υπάρχει θρησκεία οργανωμένη. Ιερείς παρενοχλούν σεξουαλικά ανήλικα παιδιά, ακόμα και τα βιάζουν. Αγόρια και κορίτσια. Τα κρούσματα χιλιάδες, ναι, χιλιάδες. Σε κάθε εποχή.