Ένα 14χρονο κορίτσι στην Νιγηρία δικάζεται επειδή δηλητηρίασε με ποντικοφάρμακο τον 35χρονο σύζυγό της. Καλά του έκανε! Αυτό λέω. Κανονικά έπρεπε να δικαστεί ο άνδρας, άσχετο αν είναι πεθαμένος.
Φοβάμαι ότι τούτο το κείμενο θα ’ναι βαρύ, μήπως και δεν διαβαστεί μέχρι την τελευταία του αράδα. Κάνω προειδοποίηση; Όχι ακριβώς, απλά ανησυχώ σαν πωλητής ενός εμπορεύματος. Το γραπτό είναι το προϊόν μου. Έτσι δεν είναι;
Ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί η νόμιμη διαδικασία για τη… νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Λοιπόν, είναι αχρείος όποιος ισχυριστεί ότι τούτο το κράτος αποφάσισε να προστατεύσει το περιβάλλον ενός λαού που τους έσχατους αιώνες εξελίχθηκε γονιδιακά σε μια σχέση λατρείας με την παρανομία.
Όταν το 1996 πάτησε τα εκατό χρόνια Ουώλτερ Μπρένινγκ μπήκε ντούρος στην τράπεζα της γειτονιάς του για να εκμεταλλευθεί μια προσφορά με πενταετή αποταμιευτικά ομόλογα.
Του γυάλισε το μάτι η 12χρονη και της όρμηξε. Τράκαρε το αθώο και ξέγνοιαστο κορίτσι τη στιγμή που έψαχνε την τουαλέτα να κάνει την ανάγκη της, μέσα στο τραίνο.
Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Τι είναι αυτό; Φτιάχτηκε μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο ένα μαγαζί για να προωθήσει παραμύθι φούρναρης το διάλογο ανάμεσα στις Εκκλησίες τις χριστιανικές.
Κατεδαφίστηκαν τις τελευταίες ημέρες 170 αυθαίρετα στις παραλίες και τα δάση. Αυθαίρετα κτίσματα, σπίτια και καταστήματα. Και επιτόπου ερωτώ: Ποιο είναι το πιο αυθαίρετο;
Απεργία, λέει, τα ΜΜΕ. Πετάνε στυλούς, κατεβάζουν μικρόφωνα, τραβάνε πρίζες από υπολογιστές. Αποτέλεσμα; Λιγώτερες μαλακίες. Αυτό είναι το σοβαρόν σχόλιον.