ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ''ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ''

Το σχέδιο του Φίλιππου της Μακεδονίας, που η Ιστορία με δυσκολία τον τοποθετεί στη σκιά του γιου του Αλέξανδρου, ήταν να κατακτήσει όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Είχε τέτοιες δυνατότητες. Επειδή διέθετε περισσότερα προσόντα από τον Μέγα Αλέξανδρο. Μιλάω για τα προσόντα του Διαβόλου, πέραν του ταλέντου του να διοικεί, να κυβερνά και κυρίως να δίνει ρεσιτάλ στα πεδία της μάχης αυτός ο πολεμισταράς Φίλιππος.

ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΣΕ ΑΝΙΣΟ ΑΓΩΝΑ

Δεν θα σκότωνα ούτε κουνούπι, μου έλεγε ο Γιώργος Παρασκευάς. Τον θυμάμαι τον Κύπριο, δεν ξεχνιόνται τέτοιοι άνθρωποι. Πόσους Παρασκευάδες και Μπαζίνες να συναντήσεις στη ζωή σου. Δεν είναι με το κιλό. Ευλογημένος είσαι αν τους γνωρίσεις. Και άξιος! Βέβαια. Άμα είσαι ένας χάλιας και τον σπουδαίο να τρακάρεις, θα τον προσπεράσεις. Δεν είναι μόνον τύχη, λοιπόν.
 

ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Το 1944 ο Μίκης Θεοδωράκης οργανώνεται στο ΚΚΕ. Πριν, δηλαδή, συμπληρώσει τα 20 του χρόνια μπήκε στο κόμμα, σε εποχή ταραγμένη, μπερδεμένη. Το ’χε από πιτσιρικάς το μικρόβιο. Είναι, όμως, γεννημένος καλλιτέχνης. Ψυχή καλλιτεχνική, γέννημα δημιουργικό, άρα ακατάλληλο να τσουβαλιαστεί σε χώρους ανελευθερίας και να πειθαρχεί στο σκότος. Αυτό είναι το κόμμα που εμπορεύεται ιδεολογία, το ίδιο το δόγμα το θρησκευτικό της όποιας... αληθινής πίστης.

ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ

Έγιναν επαναστάσεις, χύθηκε αίμα ατελείωτο γιατί το στομάχι του λαού δεν άντεχε άλλο την πείνα. Αγωνιστές και ποιητές μπήκαν μπροστά για την κατάκτηση της ελευθερίας του λόγου και της σκέψης, της κατάργησης της λογοκρισίας, για περισσότερη δημοκρατία. Και από γαμήσι;
 

ΚΟΥΦΑΛΑ ΠΕΡΙΩΠΗΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Όλοι μιλάνε για τον Μέγα Αλέξανδρο, όχι για τον πατέρα του, τον μέγα Φίλιππο. Η Ιστορία δεν τον κατέγραψε Μέγα, όμως ήταν μέγας. Τεράστιος. Πολεμιστής γεννημένος. Πολεμισταράς. Πολέμαρχος. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο που τον έκαιγε περισσότερο από το να κατακτά. Να πολεμάει και να κατακτάει, πόλεις και ανθρώπους.

ΠΟΙΗΤΩΝ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΠΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Δεν παίζεται ο Μίκης. Ένας είναι ο Μίκης, ο μέγιστος των Ελλήνων, μετά τον πόλεμο. Αυτό λέει η ζυγαριά του αποδυτηριάκια. Δεν τον μετράω τον καθένα μονάχα με την αξία του, αλλά και με την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο. Παγκοσμίας κλάσης αξία ο Θεοδωράκης, που περισσότερο από κάθε άλλον, καλλιτέχνη και πολιτικό, επιστήμονα και στρατιωτικό, ιεράρχη και αθλητή, επηρέασε πολιτιστικά τον Έλληνα.

ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Δεν κατάλαβα ποτέ την ανάμιξη του Μίκη Θεοδωράκη με την πολιτική, μάλιστα την τόσο έντονη και ασταμάτητη κομματική του δράση. Δεν του το έχω συγχωρήσει ποτέ. Και δεν τον δικαιολογώ επειδή πράγματι έχει μια βαθειά ανάγκη και ένα είδος υποχρέωσης να αγωνισθεί για τα κοινά. Όχι, κύριε.

ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΟ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

Εδώ μιλάει η Ιστορία. Αυτή είναι η πιο βαρειά κουβέντα, και δεν χρειάζεται κάργα προβληματισμό για να την αντιληφθείς. Και η Ιστορία έχει αίμα, όπως έχει και τρομοκρατία. Ξεχάστε τα παραμυθάκια για τα παιδάκια και για τα μαλακισμένα όποιας ηλικίας. Τα παραμυθάκια με λόγια των οπισθίων, συγκεκριμένα της οπής των οπισθίων, για δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα, δικαιοσύνη, κι άλλες τέτοιες γυρλάντες.

ΔΥΟ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ

Η περίπτωση του Βιβάλντι. Ένας παπάς από την Βενετία τρελαμένος με τη μουσική, που συνέθετε ασταμάτητα, έγραψε 850 έργα, ούτε γκολ να ήταν. Ένας ταλαντούχος σκόρερ της παρτιτούρας, που τον έφαγε η ναφθαλίνη. Ξεχάστηκε με τα χρόνια. Κανείς δεν ασχολήθηκε με την πλούσια δουλειά του. Μέχρι να τον ανακαλύψουν έναν αιώνα μετά τον θάνατό του. Πιο γνωστό του έργο “Οι 4 εποχές”.

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...

Είναι κρίμα, τόσο το μουσείο, όσο και ο αρχαιολογικός χώρος της Ελευσίνας να μην υπάρχουν μέσα στους top προορισμούς των τουριστών και των επισκεπτών της πατρίδας μας. Κρίμα, γιατί και μεγάλο ενδιαφέρον έχουν αλλά και τεράστια ιστορία…