Τα ψάξανε, τα ξαναψάξανε τα δείγματα από βράχους και το έδαφος στη Σελήνη που έφεραν στη γη οι αστροναύτες του «Apollo 17» το 1972 και εκτίμησαν στην ΝΑSΑ ότι χρειάζονται κι άλλα στοιχεία για να καταλήξουν στο ποια είναι η σύσταση του φεγγαριού. Ήταν να μη ξεκινήσει η μάχη, ο ανταγωνισμός στη εξερεύνηση του διαστήματος.
Η προσωπική ιστορία του Γερμανού Βέρνερ Φον Μπράουν είναι απόλυτα συνδεδεμένη, περισσότερο από κάθε άλλον επιστήμονα, με την πυραυλική ανάπτυξη. Καταραμένο πλάσμα ο άνθρωπος. Ο Θεός, αν τον κατασκεύασε αυτός, δεν του έδωσε φτερά, όμως στο δίποδο δεν του έφθαναν τα αερόστατα και τα αεροπλάνα. Με τους πυραύλους ήθελε να εξερευνήσει και το σύμπαν, αν είναι δυνατόν να πλησιάσει όπου κρύβεται ο δημιουργός του.
Μπαίνω στο σινεμά, το Αττικόν, Σταδίου, ώρα 2-4, κάθε μέρα η ζώνη χαλάρωσης για μένα, που δούλευα από το πρωί στις 9 μέχρι αργά το βράδυ. Τρέξιμο όλη μέρα για το μεροκάματο, σε δύο ημερήσιες εφημερίδες ταυτόχρονα, μια πρωινή, μια απογευματινή, και δουλειά ατελείωτη σε εκδοτικό οίκο. Το καλύτερό μου για δύο ώρες απομεσήμερο μια ταινία.
Οι αθλητικοί συντάκτες είναι οι πιο κοσμογυρισμένοι. Δεν υπάρχει εβδομάδα να μην έβγαινε στο εξωτερικό μια αποστολή, από κάποιο άθλημα. Ένας τουλάχιστον δημοσιογράφος θα ταξιδεύσει με την υποχρέωση να καλύψει όλο τον τύπο, με έξοδα της ομοσπονδίας, δηλαδή με λεφτά από το δημόσιο ταμείο.
Υπάρχει μια θεωρία. Το παιδί που γεννιέται από αίματα μπερδεμένα σκάει μύτη στον κόσμο με κάτι κιλά παραπάνω. Με κάποιους πόντους επιπλέον. Θεωρία, δεν έχει αποδειχθεί. Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς γεννήθηκε στο Σαράγιεβο της Βοσνίας από πατέρα Κροάτη, καθολικό, και μάνα Σέρβα, ορθόδοξη.Ο ίδιος λέει ποια Βοσνία-Ερζεγοβίνη και ποια Κροατία και Σερβία. Γιουγκοσλάβος είμαι.
Μπήκε η Άνοιξη, δικέ μου. Σοβαρά; Όχι ακριβώς, δεν μπήκε η Άνοιξη, εσύ μπήκες στην Άνοιξη. Και σημαίνει κάτι αυτό; Τίποτα δεν σημαίνει σήμερα, όπου ούτε η Άνοιξη έρχεται, ούτε εσύ φεύγεις από το χειμώνα. Αυτά έχουν καταργηθεί. Και οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους, το όνομά τους.
Η ιστορία είναι αληθινή, γνωστή σε ελάχιστους. Ο Μανιάτης Φώτης Μουρκάκος πουλάει χασίσι έξω από την πόρτα της ταβέρνας "Τα Παγώνια" του Διαμαντή Χιώτη, Σωκράτους και Αγίου Κωνσταντίνου, 1938. Ταβερνιάρης και παράνομος έρχονται στα χέρια, και ο πατέρας του μετέπειτα άρχοντα του μπουζουκιού Μανώλη Χιώτη, χαστουκίζει τον ενοχλητικό Μανιάτη, που το πήρε βαρειά, και πολύ προσβλητικά.
Δεν έφυγε κανονικά, ποτέ από την Θεσσαλονίκη. Την αγαπούσε τρελά και δούλευε εκεί μέχρι τέλους. Στην Αθήνα ερχόταν μόνο για πολύ σημαντικές δουλειές ή για συναυλίες. Τραγούδια του τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι Έλληνες τραγουδιστές και επίσης στήριξε αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιο του, το Αγροτικόν, στη Θεσσαλονίκη.
Χάνουμε. Όταν φεύγουν άτομα που κάτι έχουν να πουν, στο ταμείο είμαστε μείον. Θα μου πεις και πόσοι είναι αυτοί που κάνουν ταμείο; Λέω για όσους διαβάζανε Παπαγιώργη, που πέρνανε από το γραφτό του. Και άσε αυτή τη συχασιά, ουδείς αναντικατάστατος.
Τιτλοφορεί το ποίημα του «Η Ψυχές των Γερόντων». Ε, αποδυτηριάκια, είσαι ανορθόγραφος! Αντί να γράψεις Οι Ψυχές, έγραψες Η Ψυχές. Μήπως το κορίτσι που γράφει τα κείμενα σου έκανε το λάθος. Μήπως ο διορθωτής ήταν απρόσεκτος.