Η Αφροδίτη της Μήλου (φώτο) εδώ και 200 χρόνια βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου. Άγαλμα ελληνικό. Αρχαιότητα ελληνική, που την θαυμάζουν εκατομμύρια κάθε χρόνο. Σύμφωνοι, είναι ένα αριστούργημα που ανήκει στο στην παγκάσμια κληρονομιά, στο σύμπαν, όμως δεν θα μας πείραζε να ήταν μόνιμα τοποθετημένο... εντός έδρας. Εν Ελλάδι.
Πεινάς. Το στομάχι ζητάει να του σπρώξεις τροφή. Κατουριέσαι. Η φύση σου πάλι σε στέλνει στην τουαλέτα. Αν την αγνοήσεις, λέω για τη φύση, θα έχεις κόστος, κύριε μαλάκα. Δεν θα φας περισσότερο απ' όσο σου ζητάει. Δεν θα κατουρήσεις όταν πλέον το σωληνάκι άδειασε, τέλος, δεν έχει άλλο, τζάμπα περιμένεις να στάξει κι άλλο.
Τέτοιες μέρες χρονιάρες τα παίρνει στο κρανίο ο δικός μου. Τρεις δεκαετίες τον ξέρω και κάθε χρόνο τέτοια εποχή του ‘ρχεται μια από τα ίδια. Τα ‘χει μ’ όλον τον κόσμο. Όλοι του φταίνε. Και είναι κολλημένος στην τρέλα του. Δηλαδή; Λέει ότι θα μας βγει σε καλό αν πλακωθούμε μεταξύ μας. Φοβερά πράγματα.
Στη γειτονιά με είχαν για γουρλή. Το τυχερό παιδί που ''τα έλεγε''για λίγα κέρματα την Πρωτοχρονιά κι έτσι έκανα ποδαρικό σε όλη τη γειτονιά, στα πάνω και κάτω στενά. Ίσως επειδή η μάνα μου με είχε πάντα πλυμένο με καθαρά ρούχα, κάτι όχι πολύ συνηθισμένο. Ίσως επειδή δεν είχα την ελαφρότητα των παιδιών της ηλικίας μου.
Ήταν πράγματι πολύ ρεζίλικο πράμα αρχές δεκαετίας ’70, το πόσο ξεδιάντροπα ομάδες άλλαζαν σε...ελληνικά τα ονόματα αλλοδαπών ποδοσφαιριστών που έκαναν σαλταδόρικες, εντελώς πειρατικές μεταγραφές στην Ελλάδα. Ο Βραζιλιάνος Ντε Μέλο, για παράδειγμα, στον Παναθηναϊκό έγινε Δέμελος. Ο Αργεντινός Άλτσιμπαρ στον Ολυμπιακό έγινε Αλχιβάρης.
Το επίθετό του το έκανε Παπαδιαμάντης από το συνδυασμό των λέξεων Παπάς και Αδαμάντιος. Ο πατέρας του, ο πατήρ Αδαμάντιος, ο γεννηθείς το 1817 έκανε εννέα παιδιά. Το τέταρτό του ήταν ο τεράστιος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο αποκαλούμενος “Άγιος των ελληνικών γραμμάτων”. Πέθανε σα σήμερα 3 Ιανουαρίου, το 1911.
Βασιλείου του Μεγάλου σήμερα πρώτη μέρα του χρόνου. Και κάθε χρόνο όσο υπάρχει χριστιανισμός. Μεγάλος κατά την εκκλησία ο Βασίλειος, περί αυτού πρόκειται, και άμα γουστάρουν μερικοί μερικοί. Μεγάλοι και μέγιστοι από την Ιστορία έχουν καταγραφεί στρατηγοί και πολιτικοί, διανοούμενοι και καλλιτέχνες, αλλά τέτοιους, σε μέγεθος και βάρος μεγάλους, ονομάζει και το μαγαζί της θρησκείας.
Μπήκε ο καινούργιος χρόνος. Σώπα, ρε! Βέβαια, έφυγε το 2017 και ήρθε το 2018. Σίγουρο, ρε; Σιγουρότατο! Την κοπάνησε οριστικά το 2016, μάλιστα χωρίς να τον διώξουμε τον παλιό χρόνο, και δεν θα ξαναγυρίσει. Και ο καινούργιος, όμως, μας κόπιασε χωρίς να τον καλέσουμε.
Όση αξία έχει μία κατσαρίδα και μία συναγρίδα που συνεχίζουν να κυκλοφορούν στη γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια, άλλο τόσο γράφει στο πάνθεον της συμπαντικής αιωνιότητας η εξοχότητα του πλανητάρχη του Λευκού Οίκου. Το συλλαμβάνεις αυτό με το πνεύμα σου; Ε, τότε είσαι Θεός. Υποψήφιος αθάνατος.
Περιτομή. Αυτή είναι η κατάλληλη λέξη. Και όπως όλες οι ελληνικές λέξεις, έτσι και αυτή μιλάει μόνη της. Τομή γύρω-γύρω, δηλαδή. Με μαχαίρι αφαιρείται η ακροπροσθία (άλλη «ομιλούσα» λέξη), δηλαδή το δέρμα που καλύπτει το «κεφάλι» του πέους, αυτό που ονομάζεται βάλανος, διότι μοιάζει με βελανίδι.