Τολμώ να το πω. Είναι αυτό που μου βγαίνει αν πλησιάσεις τη ζωή της Φιλιππινέζας Ιμέλντα Μάρκος. Ότι οι αρχαίοι τραγικοί ποιητές, στη συνέχεια οι δραματουργοί, οι συγγραφείς μυθιστορημάτων, δεν θα έγραφαν τα αριστουργήματά τους, που αντέχουν αιώνες, αν δεν υπήρχαν άνθρωποι σαν κι αυτή την καριόλα, που όπως και να την χαρακτηρίσεις είναι λίγο.
Πιάσαμε Ιούλιο. Ποιος το λέει αυτό; Δεν υπάρχει κανένας Ιούλιος μήνας. Δεν υπήρξε ποτέ. Αποδυτηριάκια διαβάζεις. Άνοιξη είναι ακόμα.
Τα έχουν διαλύσει όλα. Ακόμα και τις εποχές έχουν παραποιήσει. Μετά από τρείς εβδομάδες, και για να είμαι ακριβής, από τις 18 “Ιουλίου” θα ξεκινήσει το καλοκαίρι. Επειδή, δηλαδή, σας βάρεσε στο κεφάλι ο ήλιος μασήσατε ότι μπαίνετε στην καρδιά του καλοκαιριού.
Τον αείμνηστο Νικόλα Παπαδόπουλο, τον άνθρωπο που υπηρέτησε με πάθος και συνέπεια τον αθλητισμό από τις θέσεις του ποδοσφαιριστή, του ποδηλάτη, του σκιέρ, του τενίστα, του προπονητή ποδοσφαίρου και μπάσκετ και κυρίως του γυμναστή που αφιέρωσε τη ζωή του στον σχολικό αθλητισμό, τίμησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η κοινωνία της Κοζάνης.
Μακεδονικός Αγώνας. Ένα ακόμα άγνωστο κεφάλαιο της νεοελληνικής Ιστορίας. Άγνωστο στους σημερινούς Έλληνες. Που βρίζουν «Βούλγαρους» στα γήπεδα τους Μακεδόνες, τους Βορειοελλαδίτες επειδή το ζητάει η ψυχή τους να βρίζουν. Χωρίς να ξέρουν για ποιους και γιατί ρίχνουν στον αέρα τα διχαστικά τους αντεθνικά συνθήματα. Πάντως, το μπινελίκι «Βούλγαροι» δεν οφείλεται στις εθνικές... ευαισθησίες των νοτιοελλαδιτών.
Οριάνα Φαλάτσι, το φαινόμενο. Δεν μιλάμε για μια Κατίνα της ελληνικής τηλεόρασης, μια πατσαβούρα της πολιτικής, της κομμωτικής, της ραπτικής, της μαντικής, της αστρολογίας, της καλλιτεχνίας, δεν ξέρω τι άλλο που πουλάει. Μιλάμε για ένα θηρίο, ένα τέρας, ένα ιερό τέρας που δεν μπορείς να μην παραδεχθείς την αξία της. Και τον ατέλειωτο τσαμπουκά της.
Δεν γίνονται μονάχα στο σινεμά. Τα έργα της τέχνης, άλλωστε, θεατρικά και μυθιστορηματικά προσκυνάνε γεγονότα και πρόσωπα πραγματικά, με δράση αξιοθαύμαστη, αξιοσημείωτη. Ένα τέτοιο πρόσωπο της Ιστορίας είναι η Θεοδώρα, η φιλόδοξη και όμορφη, η ακόλαστη και αδίστακτη, που έγινε αυτοκράτειρα. Η πιο διάσημη αυτοκράτειρα του Βυζαντίου.
Επανερχόμαστε με τη δημοσίευση των δύο τηλεφωνικών συνομιλιών που είχε ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος με τον ισοβίτη Ευθύμιο Γιαννουσάκη, ενός εκ των βασικών πρωταγωνιστών της υπόθεσης Noor 1 και των τριών τόνων ηρωίνης που μεταφέρθηκαν με το ναρκόπλοιο στην Ελευσίνα.
Έχουν ευτελίσει τη λέξη «κρίσιμος» και «κρισιμότητα». Κρίσιμες εκλογές. Κρίσιμο ματς. Κρίσιμη απόφαση. Ακόμα και σε εποχές που δεν παίζει η κρίση, η λέξη φοριέται διότι βολεύει εκείνους που την επικαλούνται. Κι εάν οι εν λόγω μπουν στο παιχνίδι, ως σωτήρες, θα γλυτώσουμε την... κρίση. Έτσι πάει.
Ήταν ευαίσθητη ψυχή, άτομο με αισθήματα αγνά ή τέρας, κάποιος που ζούσε σε κόσμο φαντασιακό με συμπεριφορά πλάσματος από το σύμπαν των δαιμόνων. Δεν βρίσκω νόημα να ψάξει κανείς τι πραγματικά ήταν. Ο Michael Joseph Jackson με τα 51 χρόνια ζωής του στον πλανήτη έχει να μας πει κάποια άλλα πράγματα.