Κανείς δεν γνωρίζει την αληθινή αιτία του θανάτου του. Ανήμερα των αμερικάνικων εκλογών τον βρήκαν στα 40 του χρόνια σ' ένα παγκάκι, αναίσθητο, σε κατάσταση παραληρήματος.
Το σκηνικό. Ο Σουλεϊμάν, ο γνωστός μας από την τηλεόραση, ο Μεγαλοπρεπής, ένας πράγματι σπουδαίος σουλτάνος αρπάει την Ρόδο, κερδίζει την Ουγγαρία, καταλαμβάνει την Βαγδάτη, διώχνει τους Βενετσιάνους από τα νησιά του Αιγαίου.
Σαν κι’ αυτήν μία στο εκατομμύριο. Τέτοια ταλαντούχα, ευφυής, δυνατή γυναίκα δεν εμφανίζεται συχνά, πόσο μάλλον στον χώρο του κινηματογράφου. Ποια άλλη μπορεί να περηφανευτεί ότι η καριέρα της διήρκησε 60 χρόνια;
Ο άνδρας έχει ανάγκη να δει γυμνή σάρκα, όσο γίνεται περισσότερη, όχι να περιορίζεται το μάτι μέχρι τον αστράγαλο, άντε και ολίγη γάμπα. Η εφεύρεση για να ικανοποιεί το μπανιστήρι, νόμιμα και κυριλάτα, ήταν σε κάποιο βαθμό το καμπαρέ.
Ο Μοριάς έχει ξεσηκωθεί. Στις 4 Αυγούστου το 1821 πέφτει το κάστρο της Μονεμβασιάς και μετά από δύο ημέρες το κάστρο του Ναβαρίνου. Σα σήμερα, 5 Οκτωβρίου, είναι η μεγάλη ημέρα.
Βλέπεις στην τηλεόραση κάποιους μαλάκες που κάνουν δήθεν χιουμοριστικές, σατυρικές εκπομπές και γελάνε μόνοι τους. Αυτό είναι καινούργιο κόλπο. Ο ηθοποιός, ο διασκεδαστής, ο όποιος μάστορας της δουλειάς θέλει να σε καταφέρει να γελάσεις, το τελευταίο που θα κάνει είναι να γελάσει πρώτος ο ίδιος.
Είτε έκανε τον Θύμιο, ή τον μπακαλόγατο, ή τον μπάτσο... πάντα ήταν ο κλασσικός, τυπικός Έλληνας μιας ολόκληρης εποχής. Γι’ αυτό και αγαπήθηκε από το θεατρικό και κινηματογραφικό κοινό.
Αν άκουγα την καρδιά μου, έλεγε η μυθική και αξεπέραστη Ιταλίδα ηθοποιός Ελεονόρα Ντούζε, θα ζούσα στη θάλασσα, σ' ένα καράβι μέσα, δίχως ποτέ να σιμώνω την ανθρωπότητα. Μοναδική ευτυχία να κλείνει κάποιος την πόρτα του και να δημιουργεί. Να δημιουργεί ζωή, σε μια απομόνωση από τη ζωή.
ΕΣΕΙΣ ξέρετε την ιστορία της γέφυρας; Δεν υπάρχει στον κόσμο άλλη τέτοια γέφυρα- από την άποψη του θρύλου και της παράδοσης. Μήπως η Γέφυρα του ποταμού Κβάι, η γέφυρα των στεναγμών, η Golden Gate στο Σαν Φραντσίσκο κτλ. κτλ.