ΤΟ ΠΙΟ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Είναι ο πιο γνωστός ζωγραφικός πίνακας στον κόσμο. Η Τζοκόντα του τεράστιου, του ανεπανάληπτου, του θεϊκού Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Δημιουργήθηκε πριν 500 τόσα χρόνια το πορτραίτο γυναίκας με συγκρατημένο, όμως τόσο μοναδικό, εκφραστικό χαμόγελο, υποψία χαμόγελου.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΩΦ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ

Πέρασε στην Ιστορία ως ο αναμορφωτής του ολοκληρωτικού καθεστώτος στην Σοβιετική Ένωση και, μάλιστα, πήρε το Νόμπελ Ειρήνης το 1990, ένας κομουνιστής από σόι που κρατάει ρίζες με την Οκτωβριανή Επανάσταση.
 

ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΕ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΘΕΡΙΔΗΣ

Αναμφισβήτητα η ταινία της χρονιάς για την Ιταλία! Συγκλονιστική, ρεαλιστική και διδακτική, ανάγκασε κριτικούς και κοινό να την αναδείξουν δικαίως σαν την καλύτερη μέχρι τώρα, στην φετινή χρονιά!

ΕΝΑΣ ΠΑΙΚΤΑΡΑΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Μέχρι το 1970 με τέτοια φάτσα το παλληκάρι δεν είχε καμία τύχη να γίνει σταρ στο Χόλυγουντ. Αν τον τράκαρες σε κινηματογραφικό στούντιο θα τον πέρναγες για delivery boy και θα επιτρεπόταν η είσοδός του μονάχα από την πόρτα υπηρεσίας.
 

ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΑΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Δεν είναι φωτογραφίες αλλά πίνακες ζωγραφικής, υπερρεαλιστικές θαυμάσιες δημιουργίες του Ιταλού καλλιτέχνη Emanuele Dascanio. Κάποιοι από αυτούς που σας δημοσιεύω πιο κάτω, χρειάστηκαν ως και 780 ώρες για να ολοκληρωθούν, και είναι εύκολο να καταλάβετε το λόγο, μια και οι πίνακες του μοιάζουν σχεδόν έτοιμοι να ζωντανέψουν!

ΝΑΠΟΛΕΩΝ, ΕΝΑΣ ΚΟΡΣΙΚΑΝΟΣ ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ

Ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο, άρα δεν ήταν στα καλά του. Σε πολύ περισσότερους απ' όσους απασχόλησε η Ιστορία είχε βαρέσει αυτή η τρέλα να ξεχυθούν με στρατούς σε τόπους ξένους, να κάνουν δύσκολη τη ζωή λαών.

Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΟΥ «ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ»

Όταν τον πρωτογνωρίσαμε ως ηθοποιό μας είπανε ότι ήταν τραγουδιστής, ότι προέρχεται από ροκ συγκρότημα. Ε, όσο να 'ναι παίζει μία αμφισβήτηση, ότι ο τύπος δεν είναι ηθοποιός, ότι παριστάνει και τον σταρ του σινεμά.

ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ ΟΙ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΙ

"...Από αυτή τη γη, από αυτή τη μοίρα ερχόμαστε" γράφει ο Ηλίας Βενέζης που χαρακτηρίζει πικρά τα βιβλία της γενηάς του, τα δικά του και άλλων Ελλήνων λογοτεχνών... «Όμως, αν δεν είναι βιβλία χαράς, δεν είναι και βιβλία της απαισιοδοξίας».