Κόλλησε σύφιλη μια πορνοστάρ και τράβηξε μια αγωγή σε βάρος της εταιρείας παραγωγής που γύριζε τις τσόντες. Η κυρία, Lylith Lavey στο ψευδώνυμο, είναι πέρα για πέρα λάθος.
Αυτό το διαβολεμένο παιχνίδι ανάμεσα στο είναι και το φαίνεσθαι έχει απασχολήσει τον άνθρωπο από τα πολύ παλιά χρόνια. Σήμερα το ζούμε ακόμη πιο έντονα μια και όλοι ασχολούνται με την εικόνα και όχι με το περιεχόμενο τους.
Τι μου είπε ένας φανατικός ποδοσφαιράκιας φίλος μου. “Δεν βλέπω ούτε μουντιάλ!”. Τι θα πει “ούτε”; “Θα πει ότι δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα. Ούτε η μπάλλα. Θα πει ότι αδιαφορώ για όλα, για τα πάντα. Και τα περνάω περίφημα”.
Καιρός ήταν, να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός. Ξέρετε αυτός που ακούει τα πάντα, αλλά δεν βρίσκει τον Ξηρό. Ο ίδιος που αδυνατεί να βρει φοροφυγάδες και ανακαλύπτει συνέχεια κάποιον μικροηλίθιο που δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ένα απλό στεγαστικό δάνειο, την ίδια στιγμή που ο νοικοκύρης βρέθηκε άνεργος.
Όλοι γνωρίζετε τον περίσσειο σεβασμό που έχω προς τους πολιτικούς, που παράτησαν τις δουλειές τους και βάλθηκαν να μας σώσουν. Όλοι γνωρίζετε τον σεβασμό που εχω προς την εξουσία κι ειδικά όταν αυτή είναι και προϊόν της δημοκρατίας.
Σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, επιρροή δημόσιων προσώπων, δωροδοκία, βομβιστικές ενέργειες και άλλα τα οποία δεν εμπίπτουν σε πιθανή δράση εγκληματικής οργάνωσης. Όπως ας πούμε στήσιμο αγώνων. Αυτά έφερε στο φως της δημοσιότητας ο υπερκοριός της ΚΥΠ αλλά κι ο ανακριτής κύριος Κορέας.
Το μέγα ερώτημα. Θα πεθάνει η Αριστερά; Ο αποδυτηριάκιας θα δώσει τη μέγιστη απάντηση, μ’ ένα άλλο μέγα ερώτημα. Άραγε, θα πεθάνει κάποτε ο Ολυμπιακός; Ιδού, και η μέγιστη μέγιστη απάντηση και στα δυο μέγιστα ερωτήματα.
Τετρακόσα χρόνια στην Ελλάδα ξέραμε τον καφέ για «τούρκικο». Έτσι τον λέγαμε. Πιάσε ένα «τούρκικο». Καφέ, βέβαια. Και μετά κάναμε τη μαλακία να τον πούμε «ελληνικό» τον ίδιον καφέ. Ο οποίος ούτε τούρκικος είναι, ούτε ελληνικός. Τι λέμε;
"Η Βουγιουκλάκη δεν ήταν καλό κορίτσι". Θα περάσουν χρόνια για να ξεχαστεί η Αλίκη, η εθνική μας σταρ. Το πρώτο εθνικό προϊόν, το πρώτο με ταυτότητα εθνική πρόσωπο που αποκτήσαμε μετά τον πόλεμο. Μετά ακολούθησε η εθνική πρωινατζού μας κι ένα σωρό άλλα για πέταμα "εθνικά" αποκτήματα.
Πώς μου αρέσουν οι λιμενικοί ! Φρεσκοπλυμένοι μέσα σε αυτές τις στολές, που την παραλλαγή τους την διαλέγουν οι ίδιοι, που φροντίζουν να πέφτουν εκείνες οι μπάλες που οδηγούν τους κάβους και να δένουν ή να μην δένουν τα πλοία.