Επειδή το κορίτσι είναι μοντέλα δεν σημαίνει ότι είναι και καλλονή. Μην τρελαθούμε. Κέρδισε τον διαγωνισμό των καλλιστείων, της φορέσανε τη ζώνη της Μις, της Σταρ, σύμφωνοι, δικαιούται τον τίτλο, αξίζει τη διάκριση, διότι πράγματι ήταν η καλύτερη, όμως όχι ότι απαραίτητα είναι και αληθινά όμορφη.
Η σεζόν ξεκίνησε, τα χρωμοσαμπουάν εξαφανίστηκαν από τα ράφια των καταστημάτων, τα σεσουάρ έχουν πάρει φωτιά, οι στυλίστες τρέχουν και δεν φτάνουν και οι παρουσιαστές αγωνιούν… Τηλεοπτική αγωνία στην… γωνία!
Βγήκαν στον αέρα οι νέες, λέει, εκπομπές στα κανάλια. Νέες σαχλαμάρες, που είναι στο γνωστό μοτίβο των δοκιμασμένων παλιών εκπομπών για αργόσχολους. Αυτή είναι η πελατεία. Όχι πως δεν υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι, σκεπτόμενοι και αξιόλογοι, που είναι αργόσχολοι.
Το λέω και πιθανόν να διαβαστεί με έκπληξη. Όσο πιο γνωστός είναι ένας δημοσιογράφος, τόσο μικρότερο είναι το γήπεδο του στη διαπλοκή. Το λέω κι αλλοΙώς. Όσο λιγότερο φιρμάτος είναι ο δημοσιογράφος, τόσο περισσότερο ύποπτος είναι να αναλάβει να παίζει παιχνίδι για ένα κόμμα, για έναν επιχειρηματία.
Η ξεφτύλα. Η δημόσια ξεφτύλα. Να βγαίνει κάποιος στο δρόμο γνωρίζοντας ότι όλοι θα του βαράνε τενεκέδες. Θα του φορέσουν κουδούνια. Κι όμως, αυτός ο κάποιος να μην έχει κανένα πρόβλημα να παραδεχθεί ότι είναι για φτύσιμο. Για κράξιμο.
Πονάει ο άλλος. ''Εγώ τι μπορώ να κάνω;''. Ρε, λέμε ότι ο άλλος υποφέρει για την ομάδα του. ''Φταίω σε τίποτα εγώ;''
Μέγα και αθεράπευτο το μαράζι του οπαδού για την ομαδάρα του Πάντα ελπίζει ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Να ξαναγίνει η ομάδα του αυτή που ήταν. Να μην υστερεί σε τίποτα από μια άλλη. Και γιατί να υστερεί, όταν υπάρχει τόσος κόσμος που την λατρεύει. Όταν, δηλαδή, είναι μια... μεγάλη ομάδα.
Ο τίτλος είναι προκλητικός. «Γιατί έφυγε από τον σκάϊ η Ντορέττα Παπαδημητρίου και τι λέει για τη σχέση της με τον Ντάνο». Διαβάζεις, και τα μαθαίνεις όλα. Και για τη λήξη της συνεργασίας της κυρίας με το κανάλι, και για τη σχέση της με τον κύριο Ντάνο.
Το διαβάζεις και μεγάλη η προσωπική σου επιτυχία, εσύ που ζεις στη χώρα του Σύριζα και της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της αέναης αλλαγής, να μην έχεις δηλητηριαστεί. Να μην έχεις αλλοιωθεί με την καθημερινή επίθεση που δέχεσαι από τα ΜΜΕ. Από τα κόμματα. Από το γύρω σου. Απ’ αυτή την ανοργάνωτη και σκόρπια συμμορία του τοξικού τίποτα.
Πώς το εξηγείς αυτό, σου βάζω ένα εύκολο. Αθλητισμό δεν έχεις, και κυκλοφορούν οι περισσότερες αθλητικές εφημερίδες εδώ στην Ελλάδα, σε σύγκριση με κάθε άλλη χώρα στην Ευρώπη. Ποδόσφαιρο δεν έχεις και μέχρι πρόσφατα οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες, δηλαδή οι οπαδοί τους συντηρούσαν δυο-τρεις εφημερίδες η καθεμία.
Πας στο θέατρο και οι ηθοποιοί ξεχνάνε τις ατάκες τους. Ντροπή. Πας σινεμά να απολαύσεις μία χολυγουντιανή ταινία και νομίζεις ότι έπεσες σε ελληνική, δηλαδή της πλάκας ποιοτική, εμπορική, διασκεδατική. Πας στο γήπεδο και παρακολουθείς αυτό που περισσότερο αντιπαθώ. Το σουτ απελπιστικά άουτ. Δεν δέχομαι από επαγγελματία ποδοσφαιριστή τέτοιο σουτ. Είναι αντιεπαγγελματικό.