Μεγάλη Εβδομάδα και τα κανάλια τη βγάζουν με την πιο εύκολη λύση. Κάθε χρόνο την ίδια συνταγή. Δείχνουν τις δήθεν θρησκευτικού περιεχομένου ταινίες. Μπεν Χουρ, Βαραβάς, Χίτων, και άλλα τέτοια χολυγουντιανά πλαστικά και ξεπερασμένα κινηματογραφικά προϊόντα.
Με ρωτάνε, καμιά φορά, γιατί γράφω πάντα για σκληρές ανθρώπινες καταστάσεις. Μα, η τέχνη είναι εξ ορισμού αμαρτωλή, με τη θρησκευτική έννοια. Όπως ακριβώς και ο άνθρωπος.
Την στιγμή που οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου, εξελίσσονται και προβάλουν απίστευτα ποιοτικές εκπομπές και σειρές, στην Ελλάδα μας τροφοδοτούν συνέχεια με σκουπίδια. Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Αυτοί τέτοιο επίπεδο μόρφωσης, κουλτούρας και αισθητικής έχουν. Φταίμε εμείς οι τηλεθεατές που τα βλέπουμε…
Η κατρακύλα δεν έχει όρια. Ο (υποτιθέμενος) καλός τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ, από τότε που έκανε deal με την Νέα Δημοκρατία- σταμάτησε κάποιες καλές εκπομπές και τα ντοκιμαντέρ και έπεσε με τα μούτρα στα σκατά! Γέμισε το πρόγραμμα του με σκουπίδια για να ανεβάσει θεαματικότητα. Και ανέβασε.
Στη μεγάλη φυλή της ποπ μουσικής πρώτο τραπέζι πίστας κρατάει και η κυρία Stefani Joanne Angelina Germanotta, που διάλεξε το ψευδώνυμο Lady Gaga. Από το χαριτωμένο, το ρυθμικό σουξέ Radio Ga Ga, των Queen. Γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης σα σήμερα 28 Μαρτίου, το 1986, κι αξίζει να της δώσουμε χώρο και να πούμε δύο λόγια.
Του κατηχητικού είναι το περιβόητο story του Μπιλ Κλίντον με την Μόνικα Λεβίνσκι, σε σύγκριση με την ξεφτύλα που τρώει διαπλανητκά ο πλανητάρχης Ντόναλντ Τραμπ. Ο πουτανιάρης. Ο άντρας που γουστάρει να πηγαίνει με πόρνες, πολυτελείας να το αναγνωρίσουμε, μην τον αδικούμε τον βαψομαλλιά.
Για να είναι ασορτί με το πνεύμα των καιρών, τώρα που ο Ερντογάν απειλεί την Ελλάδα, ο επικοινωνιακός εντεταλμένος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, έκανε χθες επίδειξη κατοχής της τούρκικης γλώσσας. Στο Δ.Σ. της διοργανώτριας super league αποκάλεσε «τσουτσέκι» τον εκπρόσωπο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Μ' άρεσε από την πρώτη στιγμή που την είδα στο σινεμά. Δεν νομίζω να υπάρχει στη φουρνιά της άλλο τόσο λαμπερό κινηματογραφικό πρόσωπο. Η Κίρα Νάιτλυ γεννήθηκε για να την βλέπεις στην οθόνη. Τόσο εύκολο γι' αυτήν να μεταδώσει συγκίνηση, το όποιο συναίσθημα στον θεατή. Η πλαστικότητα, η φυσικότητα του προσώπου της και η πολύ υψηλή κλάση της στην υποκριτική της επιτρέπουν να παίζει και δραματικούς, και ανάλαφρους ρόλους.
Ζούμε μια εποχή που σχεδόν κανείς δεν καταλαβαίνει κανέναν. Και δεν μιλάω για προφορικό λόγο- που εκεί γίνεται της τρελής το πανήγυρι- αλλά δεν καταλαβαινόμαστε ούτε στα γραπτά. Ας τα κάνουμε λιανά λοιπόν μπας και συνεννοηθούμε…