ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Ο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ

Ουδείς αναντικατάστατος, λένε. Η πιο νερόβραστη αλήθεια είναι αυτή. Φεύγει, λένε, από το Mega η κυρία Όλγα Τρέμη. Και ποια θα την αντικαταστήσει; Ποιος; Το δύσκολο. Εδώ και μήνες γνωρίζουν στο Mega ότι η κυρία φεύγει, ότι την φεύγουν, άσχετο αυτό, κι όμως δεν έχουν καταλήξει στον επόμενο. Δεν είναι εύκολο.

ΑΚΥΡΟΝ, ΚΥΡΙΑ ΓΙΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ!

Μέσα στο παιχνίδι είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου. Όσο δεν αποσύρεται στα αποδυτήρια, όσο θέλει να μπουκάρει ξανά στη σέντρα, το όνομά της σα σκιά, σα σύννεφο, σαν αέρας, ίσως και ανεμοστρόβιλος, θα κυκλοφορεί στον ορίζοντα.
 

Η ΟΛΓΑ ΤΡΕΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

Η αποχώρηση της κυρίας Όλγας Τρέμη από το Mega είναι είδηση. Ακόμα και πριν πραγματοποιηθεί. Ο παρουσιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, ειδικά στο συγκεκριμένο κανάλι, είναι το πολιτικό πρόσωπο. Αποδυτηριάκιας μιλάει.

ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΑΠΕΣ;

Τι μεταδίδει ο απεσταλμένος μας, σου λένε. Παραμύθια. Τι να τον κάνεις τον απεσταλμένο, όταν στα δείχνει όλα η τηλεόραση. Και καλύτερο από το να είσαι σα θεατής στο γήπεδο είναι η πολυθρόνα στο σαλόνι σου. Βλέπεις καλύτερα το έργο. Και άμα λάχει την καλή φάση θα τη χορτάσεις από επτά κάμερες, και σε αργή κίνηση.
 

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

Ένα κουτί από σπέσιαλ ζαχαρωτά της Άνδρου διαθέτω σ' όποιον μου λύσει την απορία. Γιατί τα μήντια ασχολούνται, πολυασχολούνται με τη σχέση της κυρίας Ηλιάδη και του κυρίου Γκέντσογλου. Συμβολίζει κάτι το έν λόγω ζευγάρι; Εκφράζει κάτι, κι αν ναι, τι να 'ναι αυτό.

Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Παρακολουθούσα το παιχνίδι Ολλανδίας – Αργεντινής και λυπόμουνα τον εαυτό μου. Να είμαι βιδωμένος στην πολυθρόνα, άγρια μεσάνυχτα, να φάω στη μάπα και μια παράταση, για ποιο λόγο; Δεν παιζότανε μπάλλα, ούτε από τη μια ομάδα, ούτε από την άλλη.

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΚΑΣ

Λίγο πριν από την πρεμιέρα. “Δεν ξέρω τι να κάνω! Το κοστούμι της Β' πράξης έχει ελάττωμα, θα τρελλαθώ, είμαι απελπισμένη!”. Κλάματα για τις πιέτες για ένα φόρεμα, για μία λεπτομέρεια κάποιου σκηνικού, για το τραγούδι που έπρεπε να κατέβει μισό τόνο.