Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Να την πέφτουν σε βουλευτή του Σύριζα, κάποιου Μουμουλίδη, και να μην τον αφήνουν να καταθέσει στεφάνι, στην επέτειο απελευθέρωσης στην Σιάτιστα. «Τολμάς εσύ που πούλησες την Μακεδονία». Είπαν στον Μουσμουλίδη.
''Το Ποτάμι δεν γυρίζει πίσω'' είπε ο κύριος Θεοδωράκης. Αστείο; Για να το λέει, έτσι θα είναι. Υπάρχουν ποτάμια που γυρίζουν πίσω, αλλά το δικό του όχι.
Δεν γινόταν διαφορετικά. Οι κοτζαμπάσηδες, αυτοί που δεν ήθελαν το ξεσηκωμό, την Ελληνική Επανάσταση, τελικά πήραν το κουμάντο με την λήξη της τουρκοκρατίας στην πατρίδα μας. Από τότε ξεκίνησε αυτό που σήμερα λέγεται διαπλοκή και νταβατζήδες, μια ιστορία που κρατάει δύο αιώνες.
Λένε οι δανειστές στον Τσίπρα: «Κόψε κι άλλο τις συντάξεις». Στον Τσίπρα το λένε, βέβαια, αυτός είναι ο νταραβεριτζής τους. Δεν μιλάνε οι ξένοι με κανένα Σύριζα και καμία κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο δεν έχουν παρτίδες με τους πολίτες της Ελλάδος. Ο υπουργός οικονομικών απλά παίζει τον ταχυδρόμο.
Είναι φοβερό. Να θέλουν από τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ, όποιος κι αν είναι αυτός, να στρέφεται ενάντια στην χώρα του. Και γιατί συμβαίνει αυτό το απίθανο; Επειδή πουλάνε τη προσωπική τους λεζάντα όσοι καταγγέλλουν τον πλανητάρχη. Επειδή είναι αφελείς, αφού πραγματικά θαρρούν ότι είναι... εύκολο ο Αμερικάνος πρόεδρος να πολιτευτεί αντιαμερικάνικα.
Τελειώνει ο πόλεμος το 1945 και ο κόσμος χωρίζεται σε δύο μπλοκ. Εμείς και οι άλλοι. Εκείνοι κι εμείς. Σύμμαχοι ενάντια στον κοινό εχθρό, τον Χίτλερ, έβαλαν κάτω το χάρτη και αποφάσισαν. Τραβώντας μία γραμμή. Απ' εδώ εμείς, απ' εκεί εσείς.
Μετά από 44 χρόνια, λέει, θα ανοίξει ο φάκελος της Κύπρου. Τι έγινε στη μεγαλόνησο το 1974, τα γνωστά. Το πραξικόπημα ενάντια στον Μακάριο, η κατάληψη της μισής Κύπρου από τους Τούρκους.
Από τον Ιούλιο του 1979 ένα καινούργιο κόλπο μπήκε στην καθημερινότητα της πρωτεύουσας. Ο Δακτύλιος. Ή έτσι ή αλλοιώς μερική και ολική απαγόρευση της κυκλοφορίας των Ι.Χ. αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης. Γιατί; Με την εκ περιτροπής ελεύθερη κυκλοφορία να αντιμετωπιστεί το νέφος. Και αντιμετωπίστηκε;
Ε, όχι και να περάσουμε από τη ζωή και να μην πάρουμε πρέφα κάποια πράγματα που κάνουν μπαμ, και άντε να έχουμε τις δικαιολογίες μας τα πρώτα δέκα χρόνια, ακόμα και τα είκοσι χρόνια. Ε, όχι να μας πιάνουνε κορόιδο μια ζωή ολόκληρη.
Δεν τον γουστάρουν οι σταρ του αμερικάνικου σινεμά τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Και σε κάθε ευκαιρία αμολάνε μία παπαριά. Αν μιλάμε σοβαρά, αν μιλάμε όντως πολιτικά, η κάθε κατηγορία σε βάρος εκλεγμένου κυβερνήτη, είναι παπαριά. Σκέτη παπαριά.