Το 'χει πει ο αποδυτηριάκιας από την πρώτη ημέρα που έπιασε στυλό στα χέρια. Της Ελλάδος εχθρός είναι ένας. Ο πρώτος, δηλαδή, και αιώνιος εχθρός είναι ο Τούρκος. Και είναι επόμενο. Θα ήταν περίργο και κόντρα στην Ιστορία να μη σκέπτεται διαρκώς ο Τούρκος πως και πότε να μας καταπιεί.
Έχεις τα όπλα και τα παραδίδεις; Ντροπή. Και αναξιοπιστία τουλάχιστον να συνυπογράψεις με τον αντίπαλο χωρίς να έχεις εξασφαλίσει τις εγγυήσεις ότι πράγματι θα εφαρμοστούν οι όροι της συμφωνίας. Κλαίγανε οι αντάρτες του ΕΛΑΣ όταν το κόμμα, το ΚΚΕ, τους είπε να παραδώσουν τα όπλα τους. Είχαν πολεμήσει τον Γερμανό, να φύγει ο κατακτητής, όμως όχι να ξαναγίνει στην πατρίδα κυβέρνηση αντιλαϊκή.
Τι γίνεται εδώ, ρε! Η Ελλάδα πνιγμένη στα μνημόνια μέχρι τα χείλια, ο κοσμάκης υποφέρει και κάποιοι πολιτικοί, περισσότερο αδίστακτοι από τους πιο επικίνδυνους μαφιόζους, έκαναν μπάζα από τις αρπακτές. Σε καιρούς πείνας που δεν τους γνωρίσαμε στο παρελθόν, που δεν την βγάζουμε καθαρή όσο κι αν στριμωχθούμε, και τότε ακριβώς, ακόμα και τότε τα αρπακτικά έπιναν αίμα σε βάρος του δημοσίου.
Σήμερα οι βασιλιάδες είναι πρόσωπα διακοσμητικά, όπως και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας σε χώρα που κυβερνάει ο πρωθυπουργός. Απλά ο μονάρχης, στην πραγματικότητα ένας κρατικός υπάλληλος, με την αίγλη του τίτλου του και χωρίς να εκλέγεται, θεωρείται θεσμός απαραίτητος σε κάποιες χώρες.
Από μικρά παιδιά ακούγαμε για την Συμφωνία της Γιάλτας, όπου οι τρεις νικητές του πολέμου, Αγγλία, Ρωσία και ΗΠΑ, χώρισαν τον κόσμο. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Απλά μπήκαν οι τελικές υπογραφές στη συμφωνία που ήδη υπήρχε ανάμεσα στους τρεις “συμμάχους” εναντίον του Χίτλερ. Συνέβη στην Γιάλτα της Κριμαίας, ένα λιμάνι του Εύξεινου Πόντου, μια πόλη σε ουκρανικό έδαφος.
Οι πολιτικοί μας, έμειναν με το στόμα ανοικτό. Κανείς δεν ξέρει κάτι, όλα σου λέει είναι συκοφαντίες, δυσφημίσεις και ύποπτες στοχοποιήσεις. Αυτοί παιδιά μου είναι στην πλειοψηφία τους οι πολιτικοί στην Ελλάδα. Διεφθαρμένα γουρούνια, άπληστα και φιλοχρήματα.
Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Αλήθεια, τι είναι αυτό, και δεν πρόκειται για βουγιουκλάκικη ναζιάρα γατούλα, αλλά ένας αγριοκεραμιδάτος, βαρύς στους όρχεις γάτος.
Φοβερά πράγματα, Και το πιο φοβερό είναι ότι περνάνε μπροστά μας και δεν τα παίρνουμε πρέφα. Δεν πιάνουμε τη σημασία τους. Και τα λησμονάμε, λες και δεν συνέβησαν ποτέ. Κι όμως! Είναι δικάμας έργα. Εμείς τα κάναμε, είχαμε συμμετοχή εκατό τα εκατό.
Από καταβολής φιλόσοφοι και στοχαστές έχουν συμφωνήσει στη μεγάλη αλήθεια. Η εξουσία διαφθείρει. Αυτή είναι η αλήθεια. Ακόμα και άτομα με υγιείς θέσεις, με καλές προθέσεις, όχι καθάρματα εξουσιαστές και άρπαγες της εξουσίας, όταν καταλάβουν αξιώματα υψηλά, θα δείξουν ένα άλλο πρόσωπο. Επειδή η εξουσία διαφθείρει. Επειδή η εξουσία, η επιθυμία να κρατηθούν, τους αναγκάζει να αλλοιώνουν τη συμπεριφορά τους.
Από το 1974 που ιδρύθηκε το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 1981 που έγινε κυβέρνηση ένα πράμα δούλευε πολύ προχωρημένα. Τις υποσχέσεις. Τις... δεσμεύσεις, κατά την κομματική προπαγάνδα. Ό,τι θα κάνει και θα ράνει. Αλλαγές. Ανατροπές. Συγκρούσεις. Ρήξεις. Μετασχηματισμό της κοινωνίας. Τέτοια κουφά.