Είσαι κάπου στο κέντρο της Αθήνας και ξαφνικά αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε πολιορκούμενη περιοχή της Συρίας από τζαχαντιστές, ενώ ρίχνουν από πάνω αμερικάνικα βομβαρδιστικά F-16, η αδυναμία του Τσίπρα. Τι γίνεται, ρε; Λες και αμόλησαν στην οδό Σταδίου τίποτα πήτμπουλ και ντόμπερμαν, ροτβάιλερ και μπουλμάστιφ. Τι να συμβαίνει πάλι με την πιτσιρικαρία, όχι δεκάδες, αλλά εκατοντάδες, όλοι κουκουλοφόροι της αναρχούρας.
Επιχείρηση «Ανεξαρτησία της Καταλωνίας». Θα χάσουμε, δηλαδή, τα el clasico; Άλλο κράτος η Ισπανία, άλλο η Καταλωνία, άρα διαφορετικά εθνικά πρωταθλήματα. Άρα, Barcelona και Real Madrid δεν θα συμμετέχουν στην πριμέρα ντιβισιόν.
Είμαι με τον Καταλανό που διαφωνεί με την «ανεξαρτησία» της από την Ισπανία. Δεν είναι ότι συμφωνώ μαζί του, απλά κατανοώ τη θέση του. Πόση ζημιά του κάνει η… δημοκρατία. Αυτό το καταραμένο πράμα που το είπαν δημοκρατία.
Άκουσα την ομιλία του έτσι, και όπως αλλοιώς θες τον χαρακτηρίζεις, αυτόν που πρωθυπουργεύει στην Ελλάδα επειδή η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, στην Ήπειρο. Εντύπωση μου έκαναν τα όσα είπε για το διεθνές πρόβλημα με τις fake ειδήσεις – πόσο γρήγορα υιοθέτησε το greekamerican way of taliking -, το οποίο όμως έχει μεγαλώσει στο Μηδενιστάν, μιας κι εδώ, κυριαρχούν οι απελπισμένες ειδήσεις.Υποθέτω οτι τα συμπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης έχουν τις αληθινές κι ελπιδοφόρες ειδήσεις, ενώ τα αντιπολιτευόμενα αυτές που δεν άρεσαν στον έτσι.
Η Τουρκία δεν κρύβει την ικανοποίησή της για την ανακατάληψη του Κιρκούκ από τον ιρακινό στρατό. Το ζήτημα παραμένει αν η Άγκυρα και η Βαγδάτη κατορθώσουν να συμφωνήσουν στο μελλοντικό καθεστώς της πόλης.
Επιμένω. Το ζήτημα δεν είναι τι λέει και τι κάνει ο Τσίπρας. Σημασία έχει σε ποιους απευθύνεται. Πολιτικός είναι, άρα ενεργεί μόνο με σκοπιμότητα. Πως θα κερδίσει εντυπώσεις. Πως θα δουλέψει τους μαλάκες της αγοράς και τους απελπισμένους που έχουν προδιάθεση να πιαστούν κορόιδο. Άρα, δεν κρίνεται ο πολιτικός, αλλά ο πολίτης. Ο ψηφοφόρος. Ο φορολογούμενος.
Απεργία πείνας ξεκίνησαν δημοσιογράφοι, που νταηλήκι το κράτος, δηλαδή η κυβέρνηση, εντελώς πειρατικά τους τρώει το ταμείο τους. Αφού προηγουμένως τους βούτηξε σαν τον Λαφίτ τον αρχικούρσαρο τα αποθέματα του ταμείου τους.
Δεν είχε θέση τότε. Πολύ περισσότερο δεν θα είχε θέση τώρα στην αντιηρωική εποχή μας. Ο νεαρός Αντώνης Τσιαπούρας γνωστός ως ο Αντών'ς τσ' Αργυρής στους συντοπίτες του στο Καρπενήσι, βγήκε αντάρτης στον ΕΛΑΣ από τους πρώτους πρώτους με το όνομα Αγησίλαος. Ήταν ένα παλικαρόπουλο άφοβο, παράξενο κι απόκοτο. Δεν τον ενδιέφερε η πολιτική. Βγήκε στο βουνό για την πατρίδα όπως το 95% των νέων της εποχής.
Αυτά μόνο ένας συριζαίος τα λέει.΄Ότι τα πολύ καλά λόγια του Τσίπρα στον Ντόναλντ Τραμπ ήταν… της στιγμής. Τα είπε ο πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες όλου του πλανήτη, αλλά του… ξέφυγαν.
Τον βρήκαν μπόσικο και τον κοπάνησαν, λοιπόν, τον Αλέξη Τσίπρα, επειδή έγινε αμερικανόφιλος. Κι αυτός πώς απολογήθηκε; Μ’ αυτά τα πονηρά που είπε, ότι είμαι ρεαλιστής, ότι εκπροσωπώ όλη την Ελλάδα, όχι μόνον τον εαυτό μου, τι υπονοεί ο πολιτικός απατεώνας;