Το πάθημα του αείμνηστου υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ Ασημάκη Φωτήλα θυμήθηκαν πολλοί, μόλις έμαθαν τον τρόπο με τον οποίον απομακρύνθηκε από το ΕΣΥ η συντριπτική πλειοψηφία των διοικητών των νοσοκομείων.
Όπως ακριβώς στο ποδόσφαιρο. Οι οργανωμένοι οπαδοί, σου λένε, εμείς είμαστε άλλο μαγαζί. ΑΕΚ π.χ. είμαστε κι εμείς, αλλά όχι η ΠΑΕ ΑΕΚ, αλλά η Ορίτζιναλ. Άλλο μαγαζί η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, άλλο η Θύρα 4.
Ο Γερμανός πρέσβης, λέει το ρεπορτάζ, συνέταξε έκθεσιν περί της ελληνικής πραγματικότητος και διεπίστωσε οτι είμεθα καράβι ακυβέρνητον. Παρακαλώ ένα χαλβά εις τον κύριον, που αν το ήξερε και πριν, είναι λάθος του που δεν το είχε αναφέρει παλαιόθεν.
Αυτή η αισιοδοξία των Συριζαίων για την πορεία της Οικονομίας με γυρνά 28 χρόνια πίσω. Τότε, στα 1987, που ο Α. Παπανδρέου, ύστερα από δύο υποτιμήσεις της δραχμής και διετή λιτότητα με πάγωμα μισθών και συντάξεων, έλεγε την περίφημη φράση βλέπω φως στην άκρη του τούνελ.
Δεν λέω ότι είναι ηλίθια η κυρία Όλγα Γεροβασίλη, η κυβερνητική εκπρόσωπος. Και πώς θα μπορούσα να το πω, όταν την μεγαλοκοπέλλα δεν την γνωρίζω προσωπικώς. Λέω μόνον ότι από φάτσα δείχνει ηλίθια. Χαζοχαρούμενη.
Παρουσίαζαν τον πρώην διαιτητή Γιάννη Σπάθα σαν τον υπαρχηγό της Παράγκας. Και σε μια τηλεφωνική συνομιλία του ο πατέρας του διαιτητή Ηλία Σπάθα φέρεται να λέει στον αρχηγό της Παράγκας:
- Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;;;;; Δεν βλέπουν τους πρόσφυγες που πνίγονται, τη Συρία ερείπια, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες κάτω από το κράτος του τρόμου;;;;;;
Αυτή τη φορά τα κόλπο δεν πιάνει. Έχει περάσει η εποχή που κάθε ...χαστούκι στον Σόιμπλε έστω και εξ αποστάσεως ανέβαζε τη δημοτικότητα του πρωθυπουργού. Πέρασε ανεπιστρεπτί η περίοδος της μαγκιάς, που εκσφενδόνιζε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ σε πρωτοφανή, ομολογουμένως, επίπεδα.