Προεκλογική περίοδος θα πεις, όλα επιτρέπονται. Πολύ περισσότερο λίγες μόλις ώρες πριν πάει να ψηφίσει ο κόσμος. Ο πολιτικός, ο υποψήφιος τα δίνει όλα, όχι μόνο για να μαζέψει ψήφους, όπως στο παρελθόν, αφού σήμερα δουλεύει η λίστα.
Να σου πω κάτι. Ζούμε σε εποχή απίστευτη και δεν το έχουμε πάρει πρέφα. Εννοώ δεν τη βλέπουμε τη δουλειά από τη φαιδρή της πλευρά, για να κάνουμε την πλάκα μας. Γίνονται φοβερά πράγματα. Μια απλή ερώτηση.
Για μια φορά ακόμα ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ξεκάθαρος. Λέει μεγάλες αλήθειες, ιδιαίτερα τούτες τις ημέρες του προεκλογικού «αγώνα». Φοβερή ανακάλυψη κι αυτή! Έτσι το λένε, το πριν των εκλογών διάστημα, προεκλογικός «αγώνας». Αγωνίζονται και οι πολιτικοί.
«Με το ζόρι οι παλαιοκομματικοί με εκβιάζουν να ψηφίσω Χρυσή Αυγή...» μου λέει ένας δικός μου που παραδοσιακά και οικογενειακά το ρίχνει σ' ένα από τα λεγόμενα προοδευτικά, δημοκρατικά κόμματα.
Σκέπτομαι να ψηφίσω Ποτάμι. Κάτι πρέπει να ψηφίσω. Δημοκρατικός άνθρωπος είμαι, δεν επιτρέπεται να κάνω αποχή από την κάλπη. Τι, όμως, να επιλέξω, εδώ είναι το ζόρι. Οφείλω να το ψάξω και με περίσκεψη να δώσω τη δύναμή μου, η ψήφος είναι η δύναμή μου και, παρακαλώ, μη γελάτε κοροϊδευτικά.
Δεν πιστεύω στην αποχή. Η συμμετοχή στις διαδικασίες μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με πολλούς γελοίους και αρνητικούς εκπροσώπους είναι καλύτερη από τη μη ύπαρξη κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Ήταν η μεγάλη έκπληξη με το που παραιτείται από πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας. Όλα τα γκάλοπ τον έδιναν φαβορί να μπουκάρει στη Βουλή. Λέω για τον Βασίλη Λεβέντη, όχι για τον Τσίπρα. Δεν έχει ξαναγίνει!
Σκηνικό εκλογών 2000 αναδεικνύουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Το θρίλερ συνεχίζεται λίγα 24ωρα πρίν από το άνοιγμα της κάλπης και δεν αποκλείεται να συμβεί ό,τι και προ 15ετίας.