Και σ' αυτό έχει δίκαιο ο σύριζας. Ότι ο λαός έχει ψυχραιμία και με νηφαλιότητα θα πάει να ψηφίσει το «Όχι». Παίζει, στα χαρτιά, και το «Ναι», όμως αυτό, το πουλημένο «Ναι», το προδοτικό «Ναι», το γαμημένο «Ναι» έχει θυμό. Οργή. Αγανάκτηση.
Ερώτημα πρώτον. Υπάρχει κανείς Έλληνας που θα ψηφίσει ναι στην πρόταση των θεσμών; Αν όχι, γιατί χρειάζεται το δημοψήφισμα; Η απάντηση στο ναι ή όχι στην πρόταση των θεσμών, είναι τόσο αυτονόητη όσο και η απάντηση στο ερώτημα αν θέλουμε ή όχι να παραδώσουμε το πορτοφόλι μας στην εφορία.
Με δυο κουβέντες σου λέω πως έχουν τα πράγματα. Στις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου ο κόσμος έδωσε την πρωτιά στον Τσίπρα για ένα και μόνο λόγο. Όχι αυτή τη μαλακία που σαλιαρίζει ο σύριζας, ότι ψήφισε αριστερά.
To δημοψήφισμα περί μνημονίων ήταν πολιτική ηθική υποχρέωση του ΓΑΠ ΠΡΙΝ από την υπογραφή του 1ου μνημονίου. Εκείνη την εποχή οι Ελληνες δεν καταλάβαιναν Χριστό! Ζούσαν ακόμη με τα ροζ επώνυμα γυαλιά του lifestyle, που είχαν αγοράσει με τα δάνεια και τις κάρτες, τα οποία τους έπνιξαν στην συνέχεια...
Άλλη συριζιά αυτή που την τρως στο στομάχι. Ή, λένε, ψηφίζεται η συμφωνία ή, πάμε στις εκλογές. Μιλάμε ότι οι άνθρωποι δεν παίζονται. Ζούνε στον δικό τους κόσμο κι αυτό δεν το βρίσκω περίεργο.
Τρομακτικά σενάρια για τις εξελίξεις στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν το βράδυ της Πέμπτης στις Βρυξέλλες και σε άλλες ευρωπαικές πρωτεύουσες, μετά τη σοβαρότατη εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός είχε το θάρρος να πει δημόσια κάτι που σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν, αλλά δεν θέλουν ούτε καν να το σκέφτονται. Κάποιες χώρες που μπήκαν πρόσφατα στην Ευρωπαική Ενωση πιέζουν για Γκρέξιτ.
Εκλογές στις 2 Αυγούστου, ανασχηματισμός, κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης. Είναι τρία μόνο από τα σενάρια που συζητούνται στα κομματικά γραφεία και στα πολιτικά στέκια ως πιθανά επακόλουθα θετικής κατάληξης στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.
Είναι ο μέγας συνταγογράφος της ελληνικής λιτότητας. Ο πρωτομάστορας της ύφεσης. Ο πρωταγωνιστής της πτώχευσης της Ελλάδος. Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όπου πήγε τα έκανε λίμπα.
Άλλο πράμα αντιπαθώ τον Άδωνη Γεωργιάδη, συμπαθώ την Ζωή Κωνσταντοπούλου, συχαίνομαι τον έναν, αηδιάζω με τον άλλον, μ' αρέσει εκείνος, δεν μ' αρέσει ο άλλος. Κι άλλο πράμα αυτό που κάνει ο Άδωνης, ο συμπαθής, ο αντιπαθής, που μπορεί να είναι σωστό, να είναι για φτύσιμο.