Ο Αντώνης Σαμαράς άρχισε την αυτοκριτική του. Και από που νομίζετε; Από τον ορισμό του Δημήτρη Αβραμόπουλου ως Επιτρόπου στην Κομισιόν. Κλαίει και οδύρεται, λένε οι γνωρίζοντες, επειδή χάνει τον άνθρωπο του στις Βρυξέλλες.
Ωραία τα είπε ο ταλαντούχος συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης, που είναι άλλο στυλ, καμμία σχέση με τον Πέτρο Τατσόπουλο, αυτόν, που κτυπάει τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.
Είναι εξαιρετικά σπάνιο να δακρύζει ένας ηγέτης. Ο ηγέτης στα μάτια του κόσμου είναι ένας υπεράνθρωπος. Που δεν συγκινείται, δεν δακρύζει και φυσικά δεν κλαίει. Τουλάχιστον δημόσια.
Δεν γίνονται, ρε, αυτά τα πράγματα. Η Γιάννα Αγγελοπούλου δεν το βάζει κάτω με τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν έχουν ξαναγίνει, ρε, αυτά τα πράγματα. Αυτό που δεν έκανε για τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου, ούτε και για τον Σαμαρά, η κυρία “Αθήνα 2004” το ξανακάνει για τον Τσίπρα.
Το τι «πουστηρλίκι» μας ρίχνουν αυτές τις μέρες οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν λέγεται. Το «γαμημένε» του Σαρκοζί στον ΓΑΠ, το 2011, στις Κάννες, ωχριά μπροστά στα άλλα κοσμητικά που εκπέμπουν κατά Τσίπρα και λοιπών ...Χμέρ.
Δεν μπορώ να σου πω ποιος είναι ο αρχηγός των κατασκόπων της Γερμανίας στην Ελλάδα λέω μόνο ότι οι πράκτορες, μονοί και διπλοί, είναι πολλοί. Ένα σωρό. Και η δουλειά δεν έχει σταματήσει από την κατοχή, πριν από την κατοχή και δώθε.
Τέσσερις πρώην πρωθυπουργούς, έναν πρώην αντιπρόεδρο και τουλάχιστον έξι πρώην υπουργούς Οικονομικών βάζει στο κάδρο ο Τσίπρας με την πρωτοβουλία του για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τα μνημόνια και την Οικονομία.
Ο ελληνικός σινεμάς δεν γύριζε καουμπόυκα έργα. Αποδυτηριάκιας μιλάει και την πέφτει στα δάκρυα του Αλέξη Τσίπρα. Είναι τόσο πλούσια η Ιστορία της Ελλάδος σε διάφορα σκηνικά τα τελευταία 300-400 χρόνια.
Χειροκροτήματα στη Βουλή για τον Αλέξη Τσίπρα. Για ποιο λόγο; Επειδή διαβάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του τον έπιασαν τα ζουμιά. Το παλληκάρι συγκινήθηκε. Κανένα θέατρο.
Η συγκίνηση ξεχείλισε χθές στη Βουλή όταν ο πρωθυπουργός κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης του, έστελνε από το βήμα του κοινοβουλίου μήνυμα στους δανειστές ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω.