Είμαι μαλάκας, μιλάμε για πολύ μαλάκας, που δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο έρχεται στην Αθήνα ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα. Ασφαλώς, όχι για πλάκα. Ούτε γιατί δεν ήξερε τι να κάνει σήμερα και αύριο που θα βρίσκεται στην ελληνική πρωτεύουσα που είναι ήδη...υπό κατοχή.
Η εύκολη εξήγηση είναι να μιλήσεις για γραφικότητα. Ότι κάποιος βαρεμένος αντικομουνιστής, με το όνομα Μακάρθυ, παρέσυρε ολόκληρη την Αμερική σε μια παρανοϊκή κατάσταση, που τελικά δυσφήμησε, περισσότερο από κάθε τι άλλο, τις ΗΠΑ.
H πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, πολύ πριν το πει ο Μακιαβέλι. Ο Ντόναλντ Ντακ θα κάνει μπόλικες κολοτούμπες σε κρίσιμα εσωτερικά θέματα των ΗΠΑ, γιατί ΔΕΝ τον συμφέρει να κάνει αλλιώς, ούτε αυτόν, ούτε τ' αφεντικά του...
Παγκόσμια παγωμάρα διάβασα οτι προέκυψε με την εκλογή του Τράμπ. Παγωμάρα επειδή μπήκαμε σε αχαρτογράφητα νερά. Νερά που μπορεί να φέρουν εθνικισμούς, εσωστρέφειες και λοιπά άλλα.
Όλος ο πλανήτης άρχισε να ψάχνεται ποιά είναι η επόμενη μέρα στον κόσμο με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως νέου πρόεδρου των ΗΠΑ. Και μόνον αυτό το γεγονός ακυρώνει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο το παραμυθάκι της δημοκρατίας.
H μόνη αναλογία και σύγκριση που έχει νόημα μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ και Ελλάδας, με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα Τραμπ, αφορά την αποδοχή του αναβράζοντος δισκίου, που λέγεται ΑΓΝΟΗΜΕΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΗ ΙΣΟΠΕΔΩΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ.
Στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα βασιλικοί. Φανατικοί οπαδοί της βασιλείας, αδιάφορο ότι έχει καταργηθεί το εν λόγω πολίτευμα. Στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να μην υπάρχουν πασόκοι, όμως θα βρεις σίγουρα παπανδρεϊκούς. Μπήκες στο νόημα;
Όπως πάντα κέρδισαν πάλι τα γκάλοπ. Μέσα έπεσαν. Μας είχαν ζαλίσει τον έρωτα ότι η Κλίντον προηγείτο. Σταθερά. Τέσσερις μονάδες προβάδισμα. Έξι μονάδες. Και δέκα μονάδες.
Ξαφνικά οι δρόμοι γεμίζουν από κόσμο. Από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο λαός ξεσηκώθηκε και βγάζει έναν απίστευτο ενθουσιασμό, μέχρι που ο ίδιος ο κόσμος να απορεί. Σκηνές πρωτοφανείς, χωρίς υπερβολή.
Γιατί αυτός ο πανικός στο γλόμπο όλο, με τη νέα προεδράρα στην Αμερική, αυτόν τον περίεργο Ντόναλντ Τραμπ. Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Αυτό είναι το σοβαρόν και αξιόπιστον πολιτικόν σχόλιον.