Λέξεις. Βρίσκουν λέξεις και πουλάνε παραμύθι. Αλλαγή. Διαπλοκή. Εξυγίανση. Κάθαρση. Διαφθορά. Η νέα λέξη που βγήκε στην αγορά είναι «εξομάλυνση». Δεν είναι από τις συνηθισμένες, από τις μεταχειρισμένες, αλλά επειδή δεν βρήκαν άλλη πιο πιασιάρικη, πιο αβανταδόρικη, κατέληξαν σ’ αυτήν.
«Πολύδωρας, τόσο γελοίος και τόσο δεξιός, ο ορισμός του υποψήφιου που δεν θέλουμε». Αυτό έγραψε κάποια συντρόφισσα στο όνομα Βασιλική Κατριβάνου, πρώην βουλευτίνα του Σύριζα.
Βύρων Πολύδωρας. Δεξιός με πατέντα. Ως υπουργός της Νέας Δημοκρατίας είχε βρεθεί αρκετές φορές στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, αυτό, για θέματα ιδεολογικού κυρίως χαρακτήρα, όμως δεν εμπόδισε τον Αριστερό, επίσης με πατέντα, (λέμε τώρα...) Αλέξη Τσίπρα να τον προτείνει για την προεδρία του ΕΣΡ.
Μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα με τον ανασχηματισμό που πρόκειται να κάνει ο Τσίπρας. Μια ζωή τα ίδια. Λες κι έχει σημασία αν υπουργός είναι ο Κατρούγκαλος κι όχι ο Μαγκουφάνας.
Μου το είχε πει υπουργός του Καραμανλή. Πρωθυπουργός είναι ο ανηψιός του εθνάρχη και κάλεσε στο σπίτι του τον άλλον να συζητήσουν ένα θέμα σοβαρό. Σοβαρότατο.Καβαλάει ο άλλος, ο υπουργός, στο αυτοκίνητο και τραβάει για την Ραφήνα. Ο Καραμανλής ήταν στο μπάνιο.
Δεν έχω καμιά διάθεση να ασχοληθώ προσωπικά με τον αναξιοπρεπέστατο πολιτικά κύριο Φώτη Κουβέλη. Απλά η περίπτωση του για όσους βλέπουν, δείχνει πόσο ψεύτικες, πόσο πέτσινες είναι οι πρώτες μούρες της πολιτικής σκηνής.
Λένε ότι ο Τσίπρας βολεύει τα κολλητάρια του. Σωστό. Δεν είναι μόνον ο γίγαντας Καρανίκας, γνωστός πλέον για το θαυμασμό του για την Ελένη Μενεγάκη. Κι άλλοι συνομήλικοι σύντροφοι του πρωθυπουργού, άλλοι θαυμαστές της Ναταλίας Γερμανού, άλλοι της Φαίης Σκορδά, έχουν διοριστεί με κριτήρια αξιοκρατικά.
Κανένα πρόβλημα δεν δείχνει να κουβαλάει ο σύντροφος Αλέξης Τσίπρας. Και γιατί να ανησυχεί, θα μου πεις. Γιατί να προβληματίζεται όταν εκτελεί καθήκοντα μνημονιακού πρωθυπουργού.
Στις 30 Απριλίου το 1945, όταν πια η παραφροσύνη του είχε κλείσει τον κύκλο της, ο Αδόλφος Χίτλερ μαζί με την σύζυγό του Εύα Μπράουν αυτοκτόνησαν. Στη θέση του παρανοϊκού, όμως τόσο χαρισματικού, καγκελάριος έγινε ο επίσης ταλαντούχος, άξιος γιος του Διαβόλου, Πάουλ Γιόζεφ Γκαίμπελς. Για μια μονάχα ημέρα.