Οταν στη Νίκαια του 70% και βάλε ΟΧΙ, ακούς αριστερούς, που εργάστηκαν γι' αυτό το ΟΧΙ, ν' αναρωτιούνται από μόνοι τους «και τώρα τι λέμε σ' αυτόν τον κόσμο ως εναλλακτική στο ευρώ;»
Μεγάλες στιγμές ζούμε και δεν το ξέρουμε. Στιγμές μαγικές και ονειρεμένες. Κάθε μέρα συμβαίνει κάτι το συγκλονιστικό, το ερεθιστικό, το μοναδικό. Και εμείς, επειδή μας λείπει το κέφι, για τους γνωστούς λόγους, το σνομπάρουμε.
Ποιος Γιωργάκης και ποιος Αντωνάκης. Και ποιος Κωστάκης. Όλους του ξεπέρασε ο Αλέξης. Ακόμα και τον αρχιερέα στο παραμύθι και στη γυριστή Ανδρέα Παπανδρέου. Αλέξης Τσίπρας ο πρώτος. Και χωρίς προσχήματα αρνείται τον πολιτικό και κομματικό εαυτό του. Από το άσπρο κατευθείαν στο μαύρο.
Υπάρχουν και καραγκιόζηδες που σε βγάζουν από τα ρούχα σου. Για να γελάς είναι ο Καραγκιόζης, το Θέατρο Σκιών, η φιγούρα αυτή του λεχρίτη, του ολότελα αναξιοπρεπή, διπλωματούχου ψεύτη, που επαγγέλεται ό, τι βρει.
«Γάμησέ μας, ρε καραγκιόζη, εσύ και τα άλλα τσόλια…». Το λες έτσι ακριβώς και κάνεις δημόσιο διάλογο, δημόσια επικοινωνία με το κοινό. Με τούτες τις λέξεις κτυπάς φλέβα. Έχεις εξασφαλισμένη την προβολή της «κριτικής» σου.
«Δεν παραδίδω την έδρα» ξεκαθάρισε η κυρία Νάντια Βαλαβάνη, που ναι μεν παραιτήθηκε, την παραίτησαν από υπουργό, άσχετο, όμως δεν παραιτείται και από βουλευτίνα. Κατ' αρχήν ένα ερώτημα. Ποιανού είναι η έδρα. Ασφαλώς η βουλευτική έδρα ανήκει στο εκλογικό σώμα. Στους ψηφοφόρους.
Μερικές φορές, παρατηρώ, ότι ακόμη και αν κάποιος λέει την αλήθεια, η επιλογή του χρόνου για να την πεί, οι λέξεις και το ύφος που χρησιμοποιεί για να την πεί, μετατρέπουν την αλήθεια αυτή σε βόμβα καταστροφική και αυτο-καταστροφική. Από μια ερωτική ή οικογενειακή σχέση μέχρι την υψηλή διεθνή πολιτική.
Δεν είναι η κατάλληλη εποχή για αντιθέσεις. Ζούμε την παραδοξότητα η αξιωματική αντιπολίτευση να στηρίζει στη Βουλή τις κυβερνητικές αποφάσεις, αντίθετα με τους μέχρι πρότινος υπουργούς της ίδιας κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι όμως ότι ο Μεϊμαράκης έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να πάει κόντρα στον Τσίπρα γιατί του χρωστάει.
Αυτά δεν γίνονται. Ο Χαϊκάλης και η Ξουλίδου είναι έξω από την αίθουσα και αρνούνται να μπουν να ψηφίσουν τα προαπαιτούμενα. Βγαίνει ο Καμμένος και τους υπόσχεται υπουργεία. Μπαίνουν και ψηφίζουν «ναι». Μερικές ημέρες αργότερα ο Χαϊκάλης υπουργοποιείται, όχι όμως και η κυρά Σταυρούλα.
Φοβερά πράγματα. Ο Παύλος Χαϊκάλης ψαρωμένος υπουργός. Και ο χαβαλετζής ξαναβρήκε νόημα στη ζωή του, που κινείται αποκλειστικά στα όρια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Θέλω να δροσίσω την καυτή πατάτα που έχω στα χέρια μου, είπε ο βουλευτής των ΑΝΕΛ και οι έτσι ξεσάλωσαν.