Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πήρε την παράταση που ζητούσε από τον Σόιμπλε, από τη Ραχήλ Μακρή, όμως δεν μπορεί να περιμένει πολλά. Λίγο μετά την ψηφοφορία για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, η βουλευτής Κοζάνης ξεκαθάρισε ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που ψήφισε χωρίς τη θέληση της.
Απορώ. Απορώ και αγανακτώ για την πολιτική απαξίωση που γνώρισε μία θαρραλέα στάση βουλευτού. Κόμματα και ΜΜΕ όφειλαν να αναδείξουν την κουβέντα της κυρίας Ραχήλ Μαρκή, που κατεδίκασε την απουσία δημοκρατικών διαδικασιών στον Σύριζα.
Όποιος διαβάζει στο site του αποδυτηριάκια ασφαλώς εντυπωσιάστηκε από το ρεπορτάζ του συνεργάτη μας Ισαάκ Διαμαντίδη, σύμφωνα με το οποίο η συμφωνία για το χρέος της Ελλάδος δεν θα αποφασιστεί σε συσκέψεις κορυφής και στα eurogroup, αλλά στο πως θα κάτσει η δουλειά στη διαπροσωπική συνάντηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με την καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ.
Θα τον τρελάνουμε τον Σόιμπλε, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η προηγούμενη κυβέρνηση απέρριψε την εξάμηνη παράταση που μας είχε προσφέρει εμμένοντας για τους δικούς της λόγους σε παράταση δύο μηνών. Η νέα κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για λύση τάκα-τάκα.
Το είπε η Λιάνα Κανέλλη κι έχει πέρα για πέρα δίκαιο. Αν ο Σύριζα πριν τις εκλογές έλεγε ότι θα προτείνει τον Προκόπη Παυλόπουλο για πρόεδρο της Δημοκρατίας θα έβγαινε πρώτο κόμμα; Πιθανόν πάλι να έβγαινε πρώτο κόμμα, όμως όχι με το ίδιο ποσοστό, λέω εγώ.
Είσαι αριστερή κυβέρνηση. Με το στόμα είσαι ό, τι γουστάρεις. Δημοκρατία έχουμε και δεν θα φας ξύλο όποια φανέλλα φορέσεις, δεξιά, αριστερή, ευρωπαϊκή, υπέρ του ευρώ, κατά, οτιδήποτε.
Ποιο είναι το πρόβλημα με τον νέο πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν το καταλαβαίνω. Ο συνεργάτης του site κύριος Ισαάκ Διαμαντίδης με ρεπορτάζ του μας λέει για τεράστια γκάφα του Τσίπρα στην επιλογή Προκόπη Παυλόπουλου.
Βαρουφάκης και Ντάισελμπλουμ θα αφήσουν ανεξίτηλα τα ίχνη τους στην ιστορία των κρίσιμων διαπραγματεύσεων για το μέλλον της Ευρωπαικής Ένωσης. Οι διάλογοι τους σπάνε κόκαλα.
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Δημήτρης Αβραμόπουλος. Τρεις εποχές. Τρεις πολιτικοί. Τρεις ιστορίες. Ο ίδιος, όμως καμβάς. Είναι η προδοσία που έζησαν, όταν βρέθηκαν εκτός πεδιάς, ενώ τους είχαν προετοιμάσει για το ύπατο αξίωμα.