Παικτούρα ο Σαβιόλα. Αυτό είναι το ένα. Και παναθηναϊκάρας να είσαι, το παραδέχεσαι. Αλλο τώρα τι θα παίξει ο Αργεντινός. Αν, δηλαδή, θα βγάλει αυτό που μπορεί ή, επειδή εδώ το επίπεδο είναι χαμηλότερο θα πέσει και το δικό του. Έχει να κάνει και με τον χαρακτήρα του.
Είσαι ο Αντώνης Ρέμος. Καμμία σχέση με μπάλλα. Δεν μπαίνει στο λογαριασμό ότι είσαι οπαδός μιας ομάδας. Είναι εντελώς τρελλό και μόνον να το συζητάμε ότι επειδή κάποιος είναι οπαδός έχει σχέση με το αντικείμενο ποδόσφαιρο. Και πολύ περισσότερο με το χώρο του ποδοσφαίρου. Σε παρακαλώ.
Το πρώτο με τον Σαβιόλα έχει να κάνει με τον Μαρινάκη. Ο Αργεντινός, για να μην ξεχνιόμαστε, δεν είναι μεταγραφή Μαρινάκη, είναι μεταγραφή Κόκκαλη. Και εξηγούμαι...
Η αεκάρα η υποβιβασμένη έκανε μία πολύ δυνατή μεταγραφή, Μάνταλος με το όνομα, και ο κολλητός μου ο αεκτζής, τόσο πολύ συγκινήθηκε που θυμήθηκε μία ιστορία. Αληθινή, μάλιστα ιστορία που ο ίδιος την βίωσε από πρώτο χέρι προσωπικά.
Στόχος της ΑΕΚ, αυτής της ΑΕΚ που με δική της ευθύνη εξοστρακίστηκε από το μεγάλο πρωτάθλημα, δεν είναι απλά η επιστροφή στη σούπερ λίγκα. Αυτό είναι δεδομένο. Αυτό δεν συζητείται.
Τι συμβαίνει με τους σωτήρες; Ας μην παίξουμε με προσωπικές απόψεις. Ας αφήσουμε να μιλήσει η Ιστορία. Είναι σπάνια, σπανιότατη η πιθανότητα ο μεσίας να αποδειχθεί πράγματι μεσίας. Γιατί; Ίσως διότι δεν ξεκινάει το έργο του σε συνθήκες ομαλές. Ίσως.
Δεν τον ενδιαφέρει τον προπονητή του Ολυμπιακού, είτε είναι ο Μίτσελ είτε ο Φίτσελ, η δουλειά του στον Ολυμπιακό για τον Ολυμπιακό. Πρόσεξε τι σου λέω τώρα. Αυτό που τον νοιάζει είναι η επόμενη δουλειά του. Και μη μασάς τις κολακείες ότι ο Ολυμπιακός είναι σκαλοπάτι ανόδου.
Ενθουσιασμός στην ΑΕΚ. Για ποιο λόγο, απορώ. Επειδή η ομάδα υποβιβάστηκε, δεν νομίζω. Επειδή τα χρέη της γράφτηκαν στο χιόνι, ούτε γι’ αυτό φαντάζομαι. Πραγματικά, δεν υπάρχει λογική να επικρατεί μια ατμόσφαιρα πανηγυριού, επειδή παίζει η ελπίδα. Άλλο αυτό.
Δεν καταστρέφεται οικονομικά μια εταιρεία με το παραμικρό. Όλα μέσα είναι, όχι μόνον το επάνω, αλλά και το κάτω. Ο σωστός επιχειρηματίας, όμως, παίρνει τα μέτρα του όταν π.χ. πέσουν οι πωλήσεις, της εταιρείας. Δεν περιμένει να μειωθούν τα έσοδα και μετά να κάνει τις διορθωτικές του κινήσεις.
Ο Παναθηναϊκός είναι εταιρεία. Συνεχίζουμε και κλείνουμε την κουβέντα που ξεκινήσαμε από την ατάκα του Άρη «Καλή αντάμωση στα γουναράδικα». Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, σαν εταιρεία, σαν επιχείρηση, είναι, μάλλον ήταν ενός συγκεκριμένου επιπέδου. Πρώτου επιπέδου.