Η ΑΕΚ δεν υποβιβάστηκε. Αυτή την αίσθηση εισέπραττε, με το πιο έντονο τρόπο, όποιος βρέθηκε σήμερα το μεσημέρι στην «πρώτη», στη δημόσια εμφάνιση Μελισσανίδη, μετά την επιστροφή του στην ΑΕΚ.
Καμμία σημασία για τον οπαδό που το πρωτάθλημα μπάσκετ στην Ελλάδα είναι υπόθεση δύο ομάδων. Και πώς για να το κατακτήσουν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ή, για να μην το χάσουν, θα χρειαστεί να κυλιστούν στη λάσπη. Σ’αυτό που λέμε «παρασκήνιο».
Ας φανταστούμε αύριο το σκηνικό. Πλησιάζει στη Λεωφόρο, για παιχνίδι του Παναθηναϊκού, ο Βαρδινογιάννης με τη συνοδεία του. Και μαζύ του πάντα η παρέα του, οι κολλητοί του. Θα του κάνουν τσαμπουκάδες οι κύριοι της νέας τάξεως πραγμάτων στον Ερασιτέχνη.
Όπου φύγει, φύγει η ΠΑΕ από την Παιανία και όπως όπως να βολευτούν στο Απήλιον. Και το’χουν ρίξει στις προχειροδουλειές, επειδή τους κυνηγάει ο χρόνος. Να βολευθούν όσο γίνεται γρηγορώτερα.
Tης Πόπης το μαγκάλι γίνεται στην Ευρώπη από μεταγραφές, αλλά εδώ δεν ανοίγει μύτη. Στην Ελλαδίτσα. Και γιατί να ανοίξει, θα μου πείτε. Κρίση δεν έχουμε; Σωστό. Μόνο στο ποδόσφαιρο έχουμε κρίση, όμως; Και στο μπάσκετ έχουμε. Να που παίρνουν και κρατάνε παικταράδες Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός.
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης δεν ήταν καλός σουτέρ. Τελείωνε η προπόνηση, έφευγαν όλοι από το γήπεδο, κι αυτός συνέχιζε να σημαδεύει το καλάθι. Οι συμπαίκτες του πήγαιναν διακοπές, αυτός δούλευε μόνος του για να βελτιώσει το σουτ.
Σε βάρος του Γιώργου Βαρδινογιάννη στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός υπάρχει κλίμα άσχημο, εξαιρετικά εχθρικό και επιθετικό. Δύσκολα να βρεις κάποιον στην ΠΑΕ που να μην βγάζει κουβέντες βαρειές για τον πρώην και επί 20ετίας ιδιοκτήτη της εταιρείας.
Ιστορικό γεγονός. Ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκός στα χέρια των οργανωμένων. Ήδη έχουν αρχίσει να τρίζουν τα κόκκαλα του Απόστολου Νικολαϊδη. Το πιο μασωνικό αθλητικό σωματείο, κάποτε απαραβίαστα κλειστό κλαμπ, ακόμα και για τους πιο επώνυμους Παναθηναϊκούς της υψηλής αθλητικής κοινωνίας, απέκτησε δίοικηση κατ’ευθείαν από την εξέδρα.
Ο Αλαφούζος είχε πλησιάσει τον Ιβάν Σαββίδη. Το θυμόσαστε. Συνέβη πριν από τέσσερις μήνες, πολύ πριν φάει τη φάπα της UEFA. Από την κεκτημένη ταχύτητα του Παναθηναϊκού ο Αλαφούζος δεν είχε προλάβει ακόμα να συνειδητοποιήσει ότι η ομάδα του ήταν εκτός κόλπου.
Τι θα πει «Στα χέρια των φιλάθλων ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκό». Δεν το κατάλαβα. Αυτοί που διοικούσαν μέχρι σήμερα τον Παναθηναϊκό, από την εποχή του αλησμόνητου Απόστολου Νικολαίδη και πριν απ’ αυτόν, δεν ήταν φίλαθλοι; Ήταν, Μόνο που δεν ήταν οργανωμένοι.