Η κουβέντα μου, με την ευκαιρία ότι σήμερα έχει γενέθλια ο Ντιέγκο Μαραντόνα, που γεννήθηκε 30 Οκτωβρίου, το 1960, είναι πως τούτο το αλητόπαιδο είχε ψυχή. Έτσι απλά. Νταηλίκι, μαγκιά, τσαμπουκά, θα το έλεγαν οι νεοέλληνες.
Μιλάνε για την διαιτησία. Ότι ευνόησε τον Ολυμπιακό. Ότι δεν άφησε στο Περιστέρι να πάρει αποτέλεσμα ο Ατρόμητος, που είχε περισσότερες φάσεις. Εγώ στέκομαι στην απόδοση του Ολυμπιακού. Που ήταν ένα καφενείο. Σκέτο καφενείο. Και για μια ακόμα φορά βαριόταν να παίξει. Χειρώτερος και από το ματς στη Λάρισα, που είχε γνωρίσει την ήττα.
Εκτός ρεπορτάζ ΑΕΚ ο Μελισσανίδης είχε μία αυστηρά διαπροσωπική συνάντηση με τον νέο προπονητή, τον Μοράϊς. Οι δύο τους, παρών δεν υπήρχε τρίτος, μόνον μεταφραστής, όχι της ΠΑΕ, αλλά του τίγρη.
Θα το δούμε και αυτό. Ο Μαρινάκης να ξαποστείλει τον Καραπαπά. Κι όχι μόνο να τον διώξει από τον Ολυμπιακό, αλλά και να κόψει κάθε επαφή με το συγκεκριμένο άτομο που διασύρει τον σύλλογο.
«Μίστερ Μάνος». Καλώστονα. Επιστροφή Μαυροκουκουλάκη. Δεν λέω στον Παναθηναϊκό. Αλλοίμονο να αφορά μονάχα την ΠΑΕ του Αλαφούζου η ενεργοποίηση του Μίστερ Μάνου. Έτσι τον αποκαλούσε ο αποδυτηριάκιας.
Παιχνίδι ΑΕΚ-Παναθηναϊκού στη Φιλαδέλφεια. Για την ΑΕΚ πάντα ήταν ύποπτος ο Παναθηναϊκός ότι θα έχει “πλησιάσει”το κοράκι. Δικαιολογημένοι οι φόβοι, διότι από «παράδοση» ο Παναθηναϊκός ιδιαίτερα στα ντέρμπυ το έχανε το πράμα, μάλιστα αν ο διαιτητής ήταν δημόσιος υπάλληλος, μπάτσος, δάσκαλος, υπάλληλος υπουργείου.
Χάνει στο Λονδίνο ο Ολυμπιακός από την Τότεναμ με το βαρύ 4-0. Την επομένη, ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει την ΤΣ.Σ.ΚΑ. Σόφιας, για το κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης, στη Λεωφόρο.
Δεν κερδίζει στην Βέροια ο Παναθηναϊκός και επιτόπου προκύπτει το απαράδεκτο. Οι δημοσιογράφοι με βίζα Παναθηναϊκού ξεχνάνε την...εγκληματική οργάνωση. Τέτοια...ασυνέπεια και έλλειψη σοβαρότητας.