Μου αρέσουν οι Βραζιλιάνοι. Οι γελαστές φάτσες που είδα στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωραιότατες και οι κυρίες που κούναγαν με τον ασυνάρτητο ρυθμό της σάμπα τα οπίσθιά τους.
Δεν υπάρχει πρωταθλητής σε επίπεδο ολυμπιακών αγώνων να μη φαρμακώνεται. Δεν γίνεται αυτό. Εκατό τα εκατό είναι ντοπαρισμένος όποιος κάνει παγκόσμιο ρεκόρ, διεκδικεί μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, σε ολυμπιακούς αγώνες.
Μου λέει ο άλλος στο φου μπού «θα πεις έναν καλό λόγο επιτέλους για την Πανάθα;». Θα πω όταν διαπιστώσω πως υπάρχει λόγος να πω έναν καλό λόγο. Μην περιμένεις από τον αποδυτηριάκια να χαϊδεύει αυτιά.
Θα πάμε εκεί που πηγαίνετε. Δηλαδή; Πρώτον ξέρουμε που πηγαίνετε. Σας έχουμε δει. Διότι είμαστε εκεί ή ένας παπαράτσι σας κάρφωσε. Μην ξεμυτίσετε γιατί θα σας δούμε. Δεν έχετε διακίωμα μετά τον αποκλεισμό από την Χαποέλ του Μπερσεβά να βγείτε βόλτα. Κομένη!
Γιατί δηλαδή να φύγει ο Βίκτορ; Εσύ δεν τον έφερες προ λίγων ημερών; Μια Χαποέλ Μπερσεβά τον έβγαλε μπιέλα; Ετσι πάει το παραμύθι. Ο νεαρός Ισπανός προπονητής που επελέγη ως άνθρωπος με νέες ιδέες, άξιος συνεχιστής του σημαντικού έργου των Βαλβέρδε, Μίτσελ και Σίλβα.
Το πήρε, λέει, το ψυχολογικό προβάδισμα για το πρωτάθλημα η Πανάθα από τον Ολυμπιακό. Ο βάζελος κέρδισε τη δική του Μπερσεβά, ενώ ο γάβρος αποκλείστηκε από τη δική του ΑΙΚ. Εξισώνουμε τους δυο αντιπάλους και βγάζουμε το συμπέρασμα. Μιλάμε για υψηλού επιπέδου ανάλυση.
Μου άρεσε ο ΠΑΟΚ. Ηταν ανώτερος του Αγιαξ, όμως έχασε. Εκανε παιχνίδι η ατυχία, η αστοχία, η ανικανότητα και το όνομα του αντιπάλου. Ο φίλος μου ο Μπάμπης από τα Διαβατά μου το είπε με τη λήξη του ματς: «Αν ήταν στη θέση του Αγιαξ καμιά Χαποέλ Μπερσεβά θα είχε φάει πεντάρα».
Κάτι λιγότερο από ένα μήνα έχει μπροστά του ο Ευάγγελος Μαρινάκης για να ψωνίσει καμιά 15αριά παίκτες, όπως είχε υποσχεθεί στον κόσμο του Ολυμπιακού μετά το πρώτο παιχνίδι απέναντι σε αυτή την Χαποέλ.
Ποιο ελληνικό ποδόσφαιρο; Ναι, κύριε. Γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο δικαιούται να έχει ομάδα στο τσάμπιονς ληγκ κι όχι το σλοβένικο για παράδειγμα; Ο Ολυμπιακός, ο μόνιμος πρωταθλητής, ήταν να τον κλαίνε οι ρέγγες στο Ισραήλ κι έχασε 1-0.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (3 Αυγούστου), το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου ο Αμερικανός σπρίντερ, Τζέσε Όουενς, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα. Ο Χίτλερ «σκύλιασε» που ένας μαύρος κέρδισε, και αποχώρησε από το στάδιο.