Και πολύ προπονηταράς αυτός ο καινούργιος του Ολυμπιακού, ο Βικτωρ Σάντσεθ. Κι αν λάβεις στα σοβαρά υπ' όψιν σου τις εφημερίδες που απευθύνονται στη γαβροσύνη, τότε πραγματικά ο Μαρινάκης είναι υπόλογος απέναντι στην Ιστορία του πρωταθλητή.
Είμαστε και πολύ βαλκάνια, ρε. Και το γουστάρουμε με χίλια. Οπαδός είναι ο άλλος και πανηγυρίζει που η προεδράρα του άρπαξε έναν παίκτη που τον ήθελε ο «αντίπαλος» πρόεδρος. Φοβερά πράγματα.
Έπαθε την πλάκα του το σύμπαν του ποδοσφαίρου με την ήττα της Αγγλίας στο ευρωπαϊκό της Γαλλίας από την Ισλανδία. Οι πάντες τους έσουραν τα χίλια μύρια, αλλά και οι ίδιοι οι Άγγλοι, δημοσιογράφοι, ποδοσφαιριστές κι άλλοι, με ακόμα πιο σκληρά λόγια είπαν τα χειρώτερα.
Έγιναν 44 παιχνίδια στο ευρωπαϊκό της Γαλλίας, όμως θα πω ότι από αύριο Πέμπτη αρχίζει το έργο. Το κανονικό έργο. Τι είδαμε μέχρι σήμερα; Τίποτα σπουδαίο. Δύο-τρία ημίχρονα και 4-5 φάσεις που άξιζαν τον κόπο. Και τα λεφτά μας!
Η Ισλανδία στους «8». Γιατί, όχι. Μήπως προκριθεί και στους «4». Γιατί, όχι. Τίποτα δεν αποκλείεται. Όλα μέσα είναι στο ποδόσφαιρο δίνω την... αποκλειστική πληροφορία.
Είμαι ευτυχής που στα χρόνια μου παίζει μπάλα ο Λιονέλ Μέσι. Ακριβώς όπως στο λέω, κύριε μαλάκα. Είμαι τυχερός. Να θαυμάζω live τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή της εποχής μας. Αυτός είναι, ο Αργεντινός Μέσι.
Αυτό που παρουσίασε η Αγγλία στο ματς με την Ισλανδία ήταν γελοίο. Δεν μπορώ να βρω καταλληλότερη λέξη. Η ποδοσφαιρομάνα αυτογελοιποιήθηκε. Μάλιστα, κύριε. Yes, Sir. Δεν ήταν απλώς μια κλασική αφελής εμφάνιση των τριών λιονταριών, που έχουν γίνει ψιψίνες προ πολλού. Ηταν κάτι έξω από κάθε λογική.
Ρυθμός. Τεράστια λέξη. Με πέντε γράμματα, όπως αρκετές αρχαιοελληνικές λέξεις που εκφράζουν και γαμώ το νόημα. Το περιεχόμενο. Η κουβέντα μας είναι ποδοσφαιρική και βιάζομαι να σημειώσω ότι η λέξη ρυθμός εννοιολογικά δεν έχει σχέση με την ταχύτητα.
Κι έχει απαίτηση ο φουκαράς ο βάζελος να διακριθεί η πανάθα στην Ευρώπη. Δεν γίνεται. Όταν παίρνει παίκτες που δεν τους θέλουν άλλες ομάδες, τότε είναι ο παραλογισμός να περιμένεις να προκριθείς, να περάσεις και μισό γύρο στο γιουρόπα.
Αποδέχομαι την πραγματικότητα. Αν συνέβαινε αυτό στους ανθρώπους, τότε η ζωή μας θα ήταν καλύτερη, πολύ καλύτερη. Ο κορυφαίος μπαλαδόρος της εποχής μας σήκωσε τα χέρια, από τα 29 του κιόλας χρόνια, και είπε «αντίο» στην εθνική ομάδα της Αργεντινής.