Ο Αλέξης πήγε παρέα με τον Αχμέτ στο γήπεδο να δουν το ματσάκι. Και πολύ είναι να το αποκαλώ ματσάκι, αυτό που παίχθηκε μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Ηταν ολίγο από μπάλλα ανάμεσα σε δυο ανύπαρκτες ομάδες.
Ο Ολυμπιακός θέλει να σπρώξει τον Μαζουακού. Πολύ καλώς κάνει. Και μπράβο στην ΠΑΕ αν καταφέρει να πιάσει τα λεφτά που ποντάρει με την παραχώρηση του αραπάκου.
Πού να το πεις! Κι αν το πεις ακόμα και σε άτομα με μυαλό σκνίπας, θα σε μπουγελώσουν. Και με το δίκαιο τους. Επειδή δεν λέγονται αυτά τα πράγματα. Με τίποτα.
Δεν υπάρχει εθνική ομάδα. Είναι μια ιστορία διαλυμένη. Δεν χρειάζεται να μας το πει ο κύριος Σκίμπε, ο νέος προπονητής. Ότι ανέλαβε μια ασταθή ομάδα, χωρίς ποιότητα. Το ξέρουμε. Και να σου πω κάτι, με την ευκαιρία.
Ποδοσφαιρική ημέρα σήμερα για την Ευρώπη. Σπουδαία παιχνίδια που ανοήτως τα λένε «φιλικά». Σα να υπονοούν ότι εκείνα που γίνονται για το πρωτάθλημα, το μουντιάλ και το Ευρω είναι... εχθρικά. Τρομοκρατικά. Πολεμικά.
Ομολογώ ότι δεν το γνώριζα. Ότι ο Μάικλ Εσιέν δεν ήρθε στον Παναθηναϊκό για να παίξει μπάλλα σαν κανονικός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Όχι, αυτό. Το παλληκάρι, αληθινός πρίγκηψ και ιππότης από κούνια ήρθε για τη μεγάλη μέρα, την 21 Νοεμβρίου. Το Σάββατο του ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό.
Το ποδόσφαιρο είναι μπίζνες. Ο πρώτος που το είπε στην Ελλάδα είναι ο αποδυτηριάκιας. Ότι είναι ύποπτος όποιος πρόεδρος και μεγαλομέτοχος δεν αντιμετωπίζει σαν επιχείρηση την ομάδα του.
Είναι ο μεγαλομέτοχος στον ΠΑΟΚ. Καλώστονα με το μεγάλο νέο. Είναι αυτός που βάζει τα λεφτά στην ομάδα. Κι αυτό το ξέρουμε. Όχι ότι τα βάζει τα λεφτά, αλλά ότι τα σκορπάει. Αυτό ξέρουμε, αυτό βλέπουμε. Ότι τα πακέτα του Ιβάν δεν πιάνουν τόπο.