Ολοφάνερο ότι ο Μαρινάκης με τα 4 πρωταθλήματα στα 4 χρόνια που βρίσκεται στον Ολυμπιακό τον ενδιαφέρει, πολύ περισσότερο από ποτέ, το τσάμπιονς ληγκ. Μέχρι και επί Σωκράτη Κόκκαλη υπήρχαν δύο Ολυμπιακοί, αυτός της Ελλάδος και ο άλλος της Ευρώπης.
Μετά τη διαιτησία του Σπάθα έχουν τρελλαθεί, λέει, στον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ. Πάλι τα ίδια! Ξεχείλισε, λέει, η σταγόνα στο ποτήρι της στημένης, της διαπλεκόμενης διαιτησίας. Πάλι τα ίδια!
Τρία πούλμαν έστησε στην άμυνά του ο Αστέρας Τρίπολης στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Δεν ήταν, λοιπόν, ο Μίτσελ που έπαιξε αμυντικά, που έστησε “αμυντικά” τον Ολυμπιακό εν όψει της αναμέτρησης με την Γιουβέντους.
Και δεν κέρδισε στην Τρίπολη ο Ολυμπιακός. Και μπάλλα δεν έπαιξε. Και τον βοήθησε ο διαιτητής, όσο μπουρούσε. Το χειρώτερο, όμως, δεν το είπαμε! Μπα, υπάρχει κι άλλο, εκτός από την απογοήτευση των γάβρων;
Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, ρε. Ο Άρης έφθασε στον πάτο, πιο χαμηλά δεν γίνεται και αντί να καθαριστεί η δουλειά, να μη μείνει ούτε ίχνος από κατακάθια, βλέπεις πράμα που σαλεύει.
Το πρόβλημα στον ΠΑΟΚ, λέω εγώ, είναι ότι έχει μονάχα 15 παίκτες. Που έχουν μπουκώσει. Που δεν μπορούν να βγάλουν όλη τη δουλειά. Αυτό το καταλαβαίνει περισσότερο από τον καθένα ο προπονητής.
Πλήγμα στο γόητρο του Ολυμπιακού θα είναι αν τελικά ο Αμπιντάλ αποχωρήσει στη διάρκεια της σαιζόν. Είτε διότι ο 35χρονος Γάλλος αποφασίσει να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο, είτε διότι θα αναλάβει πόστο στη Μπαρτσελώνα.
Μεγάλες κουβέντες μη λέμε, θα δούμε και θα κρίνουμε. Τον Παναθηναϊκό με τον Μπεργκ. Και θα συγκρίνουμε τον Παναθηναϊκό χωρίς και με τον Μπεργκ. Ναι, ένας παίκτης, μονάχα ένας παίκτης μπορεί να αλλάξει την εικόνα μιας ομάδας. Και να της δώσει πόντους, αποτελέσματα που της λείπανε.
Δυστυχώς. Ο Παναθηναϊκός, ο αιώνιος αντίπαλος του Ολυμπιακού, σήμερα δεν είναι ισοϋψής σαν ποδοσφαιρική οντότητα, σαν εταιρεία, με τον παραδοσιακό του “εχθρό”. Δυστυχέστατα. Είναι πλήγμα για το ποδόσφαιρο, είναι έλλειμμα για το πρωτάθλημα ότι ο Παναθηναϊκός υστερεί σήμερα σαν ειδικό βάρος απέναντι του Ολυμπιακού.