Πριν από τον τελικό του μουντιάλ έγιναν χοντροί τσαμπουκάδες ανάμεσα σε Βραζιλιάνους ακτιβιστές και μπάτσους συμπατριώτες τους. Η γνωστή ιστορία, που ξεκίνησε και πριν από τους αγώνες.
Η παρέα είναι μεγάλη, άρα όχι μιας προτιμήσεως. Άλλοι με την μια ομάδα του τελικού, άλλοι με την άλληνα. Η μακαρονάδα έχει φαγωθεί, να υπήρχε και περίσσεμα. Έχει φτιάξει ο καθένας και η καθεμία την πολυθρόνα της, και πού θα βολευθούν οι υπόλοιποι στους δυο καναπέδες.
Οι διαιτητές του πρωταθλήματος ήταν 30. Της σούπερ λίγκα, δεν μιλάμε για άλλο πρωτάθλημα. Και θα τους μειώσουν σε 24-25 από την προσεχή σαιζόν. Μέσα στην εβδομάδα θα γίνει το καθάρισμα. Άρα;
Το μουντιάλ πέτυχε. Αυτήν την εντύπωση εισέπραξα εγώ ο θεατής. Κρίνω απ’ ό,τι μου έδωσαν οι κάμερες. Είδα πολύ χρώμα στην εξέδρα, κόσμο να χαίρεται την παρουσία του στο γήπεδο, να ζει το παιχνίδι, να πονάει, να υποφέρει, να αγωνιά, να ελπίζει.
Το ανέκδοτο της βραδιάς του τελικού ήταν η χρυσή μπάλλα που δόθηκε στον Μέσι. Ο αρχιπαιχταράς θα έπρεπε να την επιστρέψει στον Μπλάτερ ή, να τη δώσει κατευθείαν σε έναν Γερμανό.
Η καλύτερη ομάδα του μουντιάλ σήκωσε την κούπα, η Γερμανία. Αφού κέρδισε τον τελικό της πιο άγριας βίας λίγα λεπτά πριν τελειώσει η παράταση. Ήταν αγώνας που τον ευχαριστήθηκαν και οι ποδοσφαιρόφιλοι...
Από πού και ως που η Αργεντινή στον τελικό; Μιλάμε για έκπληξη. Με ποιο… δικαίωμα δηλώνουν παρόντες στον τελικό οι γκαούτσος; Όχι, βέβαια, επειδή είναι μεγάλη ομάδα. Το μόνο μεγάλο που έχουν είναι το όνομα. Η φανέλλα.
Είναι επόμενο οι Βραζιλιάνοι να θέλουν την ήττα της Αργεντινής στον τελικό με την Γερμανία. Ποια Γερμανία; Για τους Βραζιλιάνους είναι παντελώς αδιάφοροι οι Γερμανοί. Δεν έχουν καμμία σχέση μαζύ τους.
Επτά από την Γερμανία και τρία από την Ολλανδία στη σούμα είναι δέκα αυτά που άρπαξε η Βραζιλία. Κατ' οίκον, για να μη ξεχνιόμαστε. Τι σκέφθηκα; Το 'χω αυτό το κουσούρι. Να σκέπτομαι. Και, μάλιστα, να μπαίνω στη σκέψη του αλλουνού. Για δοκίμασέ το. Βλέπεις πράμα.