Να μας γίνει μάθημα, είπε ο Ιβαν Σαββίδης για τη συντριβή 4-1 του ΠΑΟΚ από τον Παναθηναϊκό. Τι εννοεί το αφεντικό; Αν δεχθούμε ότι ο Ρώσος έχει σχέση με την πραγματικότητα, τότε θα συμφωνήσουμε πως εννοεί το αυτονόητο.
Υποδειγματική η πορεία του Παναθηναϊκού αυτή τη σαιζόν. Ξεκίνησε με το φόβο μήπως είναι χειρώτερος από την περίοδο 2012-13, τότε που γνώρισε ταπεινωτικές ήττες και από μικρού ειδικού βάρους φανέλλες
Στημένο κόλπο ο τελικός του κυπέλλου Ελλάδος για να εκτεθεί ο Ολυμπιακός. Όπως στο λέω και μην κυττάς τον υπολογιστή σου σα χάνος. Αγκαλιές, φιλιά, γιορτές, fair play. Πώς προέκυψαν όλα αυτά;
Καμμία έκπληξη το βαρύ για τον ΠΑΟΚ και θριαμβευτικό για τον Παναθηναϊκό 4-1 στον τελικό του κυπέλλου. Πρώτα-πρώτα η ομάδα της Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκε χωρίς να πιστεύει στον εαυτό της. Από τα άγραφα είναι αυτό. Δεν ήταν ψυχολογικά προετοιμασμένος ο ΠΑΟΚ για τις απαιτήσεις ενός αγώνα που έδινε τίτλο.
Δεν μπορεί ο ΠΑΟΚ να μιλάει για απουσίες. Για τον απλούστατο λόγο ότι όλη η ομάδα ήταν απούσα. Δεν μπορείς να πάρεις έναν τελικό στο χαλαρό και στο άνετο χωρίς να παίξεις με στοιχειώδες πάθος και αυτοπεποίθηση.
Ηταν ο θρίαμβος του σχεδιασμένου απέναντυ στο αφηρημένο και σουρεαλιστικό. Εδώ δεν μιλάμε για τέχνη, αλλά για μπάλλα. Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ είναι μέσα στη σεζόν τα άκρως αντίθετα. Η ομάδα του Αναστασίου είχε ένα πλάνο και το ακολούθησε χωρίς φανφάρες και συμβιβασμούς.
Δεν έχει ξαναγίνει. Μου τηλεφώνησε ένας γείτονας, συμπαθητικός ανθρωπάκος, καμμία σχέση με ποδόσφαιρο, κανένα ενδιαφέρον για μπάλλα, και μου ζήτησε να έρθει στο σπίτι μου να παρακουθήσει τον τελικό του κυπέλλου. Περίεργο, σκέφθηκα.
Να στο πω απότομα και κατάμουτρα, κύριε μαλάκα. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γίνει ένα ματς ποδοσφαίρου, αυτός ο συγκεκριμένος τελικός ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκού, όταν η κοινωνία σου δεν είναι άξια γι' αυτό.