Ο Ολυμπιακός παίζει για τον Ολυμπιακό, όχι για την Ελλάδα, εντάξει; Λέμε ο Ολυμπιακός, εννοούμε η κάθε ομάδα. Ελληνική και ξένη. Η Μπενφίκα παίζει για την Μπενφίκα, όχι για την Πορτογαλία.
Θες να φτιάξεις τον ύμνο της ομάδας; Πρώτα θα αναζητήσεις τον μουσικό. Βέβαια. Ό,τι λέμε. Τι να τα κάνω τα «λόγια», τους στίχους, ό,τι σύνθημα θες να περιέχει ο Συλλογικός σου Ύμνος, όπως λέμε ο Εθνικός Ύμνος, όταν δεν βοηθάει η μουσική, να παίρνει τις χορωδιακού τύπου κραυγές της εξέδρας να τις στείλει στους ουρανούς;
Αυτό που δεν μ’αρέσει στον ΠΑΟΚ είναι ότι δίνει δικαιώματα ακόμα και σε κατώτερους αντιπάλους να του επιδεικνύουν θρασύτητα. Μη μου καταλογίσεις γκρίνια, όταν η ομάδα κέρδισε, μάλιστα μετά την ανατροπή του 0-2. Όχι, δεν είμαι ζοχάδας...
Μα, για τον Θεό τους, λέγονται αυτά τα πράγματα; Ότι ο Αλαφούζος στηρίζει τον Αναστασίου. Μιλάμε για πολύ τύφλα, ρε. Όταν λέγονται αυτά, όταν γράφονται, δεν θέλει και πολύ ο άλλος να πάθει κουρκουτίαση.
Είναι σπαστικό αυτό με τους Άγγλους. Δεν έχουν σταματήσει να αυτοχαρακτηρίζονται οι γεννήτορες του ποδοσφαίρου. Ότι αυτοί το γέννησαν κι αυτοί το διέδωσαν στον κόσμο. Ότι το σύμπαν είχε άγρια μεσάνυχτα από μπάλλα και λόγω Αγγλίας πρωτοέμαθαν όλοι να την κλωτσάνε.
Θα μπορούσες να πεις ότι η Μπενφίκα βρέθηκε σε κακή ημέρα. Ακόμα ότι αυτή η ομάδα, που εδώ και πολλά χρόνια έχει χάσει το μαγνητισμό της, είναι ένα μικρό, ένα εύκολο αντιμετωπίσιμο αγωνιστικό μέγεθος. Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, την έπαιξε πολύ καλά.
Τρία έβαλε ο Ολυμπιακός στο γήπεδο της Άντερλεχτ; Η Παρί Σαιν Ζερμαίν, για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση, έριξε μία πεντάρα στην βέλγικη ομάδα. Να μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους. Άλλο Παρί, άλλο Ολυμπιακός.
Δεν μιλάμε για φραγκοδίφραγκα. Ούτε για την αξία μιας προσφοράς τηλεμάρκετιγκ. Ο Μάκης Ψωμιάδης, κυρίως, κατηγορείται για 21,5 εκ. ευρώ, ότι τόσα υπεξαίρεσε από την ΠΑΕ ΑΕΚ. Και δεν έχουν καταφέρει ακόμα, μετά από χρόνους και καιρούς, να ολοκληρώσουν τη δίκη.
Δεν τον ενδιαφέρει η Ευρώπη τον Ολυμπιακό. Το ίδιο και τον Παναθηναϊκό, όσο και να τον συγκινούσαν οι διεθνείς διακρίσεις, το μαράζι πάντα είναι το πρωτάθλημα. Αυτή είναι η διαχρονική ξευτύλα των δύο ομάδων με τον περισσότερο κόσμο, που ακόμα δεν κατάφεραν να πείσουν ότι είναι αληθινά μεγάλες ομάδες.
Σε ρωτάω τι κάνεις. Του παίρνεις τη σφυρίκτρα ή, συνεχίζεις κανονικά μαζύ του. Λέω για τον Γερμανό διαιτητή Φέλιξ Μπρυχ που πιάστηκε κορόιδο, το κορόιδο των κορόιδων, όταν δεν είδε ότι η μπάλλα μπήκε μεν στα δίχτυα, όμως όχι αφού πέρασε ανάμεσα από τα δοκάρια. Συμβαίνει. Έχει ξανασυμβεί.