Δεν μου έρχεται να πω μπράβο στον Παναθηναϊκό, που πήρε το «2» από την ΑΕΚ. Δεν αξίζει το χειροκρότημα επειδή κέρδισε με 3-2, όταν ήταν απογοητευτικός στο β’ 45λεπτο. Ένας «άλλος» Παναθηναϊκός σε σύγκριση με εκείνον τον υπέροχο σε ρυθμό και ποδοσφαιρική δράση του πρώτου μέρους
.
Ήθελα να χάσει ο Παναθηναϊκός, ο πολύ καλός Παναθηναϊκός στο πρώτο ημίχρονο με την ανύπαρκτη ΑΕΚ. Για να πληρώσει την ανοησία του. Για να τιμωρηθεί η καλύτερη ομάδα όταν δεν γνωρίζει πώς να εισπράξει το αποτέλεσμα στα σίγουρα.
Αίσχος. Αυτή η λέξη ταιριάζει για το ντροπιαστικό γεγονός που συνέβη στο Καραϊσκάκη, με το που γίνεται το 1-0 του Πλατανιά. Απίστευτο. Απίθανο. Αναπάντεχο. Δεν ξαναέγινε σε ελληνικό γήπεδο. Το κατέγραψε πλέον και η Ιστορία. Μόλις ευστόχησε στο πέναλτυ ο παίκτης του Πλατανιά, ένας άνθρωπος όλος ο πάγκος της ομάδας πανηγύρισε το 0-1. Το αίσχος.
Ναφθαλίνη βρώμισε ο τόπος από τις ψευτοκουλτουριάρικες ανοησίες που γράφτηκαν με αφορμή τις αλλαγές στα κύπελλα Ευρώπης. Επειδή ευνοούνται περισσότερο οι ισχυρές ομάδες που γίνονται πιο ισχυρές, και περιθωριοποιούνται οι αδύναμες ομάδες οι οποίες βγαίνουν περισσότερο εκτός κόλπου.
Η ΑΕΚ, λέει, θέλει νίκη στο μεγάλο, λέει, παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό απόψε στο ολυμπιακό, λέει, στάδιο. Ο Παναθηναϊκός δεν θέλει νίκη; Εμένα δεν με ρώτησες τι θέλω. Για να κάνουμε ταμείο, το ντέρμπυ γίνεται για πάρτη μου, δεν θα βγουν στο γήπεδο οι δύο ομαδάρες για πάρτη τους. Για εμένα θα παίξουν.
«Αν έρθει στον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, τότε η διοίκηση παραιτείται επιτόπου». Αυτό είπε δημοσίως και επισήμως ο πρόεδρος του ερασιτέχνη Δημήτρης Μπαλτάκος.
Μια εφημερίδα κάλεσε τον… λαό του Άρεως να πάρει στα χέρια του τις τύχες της ομάδας. Ούτε ο Τσίπρας δεν θα το έλεγε αυτό. Ο πρωθυπουργός ο οποίος ως αριστερός εξ ορισμού ενδιαφέρεται περισσότερο από τον Μητσοτάκη για τον λαό. Και, βέβαια, ο συριζαίος πιστεύει στη δύναμη του… λαού.
Κάθε προπόνηση του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο ήταν ένα όργιο! Στα 43 του χρόνια ανέλαβε την ομάδα ο Πούσκας αλλά συμπεριφερόταν περισσότερο ως ποδοσφαιριστής, παρά προπονητής. Με το χαμόγελο στα χείλη, με κέφι, με πλάκες στους παίκτες και με κοντό παντελονάκι, όχι φόρμα!
Προς το τέλος της καθημερινής προπόνησης ο Πούσκας έκανε «προπόνηση» στους τερματοφύλακες, πιο σωστά να πω τους υπέβαλε σε μαρτύριο.
Όχι τόσο φανερά, ρε. Θα μας πάρουν πρέφα. Το παλληκάρι, όμως, δεν καταλαβαίνει Θεό, λέω για τον κύριο Δημήτριο-Γεώργιο Μπαλτάκο, τον πρόεδρο του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού. Ανοίγει ο στόμας του και ρίχνει στον σκουπιδότοπο του Σκιστού την ιδέα και την πραγματικότητα του ιστορικού συλλόγου του. Στα ίσα. Ούτε προσχήματα δεν κρατάει.
Μια φορά και έναν καιρό…, να το πούμε έτσι όπως στα παραμύθια…, ο Παναθηναϊκός μετρούσε στην Ευρώπη. Ήταν μέγεθος, μόνο αυτός από την Ελλάδα. Γι’ αυτό συμμετείχε στην ιδρυτική πράξη των «16» ομάδων. Των Grand 16, που πριν 25 χρόνια ξεκίνησαν την επανάστασή τους στο ποδόσφαιρο.