Αυτά που είδαμε στα Περιβόλια των Χανίων δεν τα συναντάς ούτε σε ομάδα γειτονιάς, σε κάποια μικτή καφενείων. Μόνο σε γήπεδα ξερά, χωρίς χορταράκι, όταν παίζουν ψησταριές και μπυραρίες.
Τελικά, φαίνεται ότι πρώτα θα φύγει από τον ΠΑΟΚ ο Τούντωρ και μετά ο Άρνεσεν. Μία ακόμα γκέλα του Ιβάν Σαββίδη που δεν σέβεται πάλι την ιεραρχία. Την ιεράρχηση καθηκόντων. Την σωστή σειρά στην επίρριψη ευθυνών.
Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Όταν ένα παιχνίδι γίνεται με 11, όχι με 2-3 η κάθε ομάδα, βγαίνουν στο γήπεδο, κάποιες φορές, πράγματα κόντρα στη... «λογική». Ο Παναθηναϊκός στα Περιβόλια, για να μιλάμε συγκεκριμένα, δεν πάταγε καλά, ήταν πολύ εύκολος να του κάνει φάσεις ο Πλατανιάς, κι όμως κέρδισε.
Πόσα, αλήθεια, έγιναν στον Παναθηναϊκό σε λίγους μήνες. Τόσα πολλά σε τόσο μικρό διάστημα. Μια ομάδα που ξεκίνησε να πάρει το πρωτάθλημα να βρεθεί εκτός στόχου, αφού προηγουμένως άλλαξε προπονητή και τον Ιανουάριο έκανε μεταγραφές... καλοκαιριού.
Κατραπακιά, κάτι πιο βαρύ από την ήττα, είναι για τον ΠΑΟΚ να μην κερδίσει στην Τούμπα ούτε τον Ατρόμητο, ενώ παρουσιάστηκε κεφάτος και ορεξάτος στο ημίχρονο. Την πάτησε σαν τον τζογαδόρο που έφυγε από το καζίνο με ελάχιστα κέρδη σε μια μέρα απόλυτης ρέντας του.
Γνήσιος και σκληρός μάγκας ο Μελισσανίδης. Δεν υπάρχει στη γη έστω ένας που θα πει ότι πρόκειται για τσάμπα μάγκας. Κι επειδή το αφεντικό της ΑΕΚ μεγάλωσε σε φτωχογειτονιά, έχει γλώσσα αλανιάρικη και κοφτερή.
Ήταν αναμενόμενο, και πολύ καθυστέρησε να παραιτηθεί ο Σπύρος Καλογιάννης, μια ζωή «παράγοντας του ποδοσφαίρου». Σαράντα χρόνια τούρκικα κάνει τη δουλειά ο άλλοτε μεγαλομέτοχος του Αθηναϊκού και της Κέρκυρας.
Η παραμικρή... υποψία να παίξει, επιτόπου ο κόσμος ψοφάει να μάθει αν πράγματι είναι «αδελφή» κάποιος επώνυμος. Πολύ περισσότερο αν αυτός είναι ποδοσφαιριστής, προπονητής κι όχι ηθοποιός, χορευτής, κομμωτής, σχεδιαστής μόδας.
Πέφτω από τα σύννεφα. Σκοτώνονται τα θηρία της πιάτσας, Μαρινάκης, Μελισσανίδης, Σαββίδης, Αλαφούζος για τις εκλογές της ΕΠΟ, και απροκάλυπτα κάνουν παιχνίδι δύο υπάλληλοι της ομοσπονδίας.