Μία από τις ιστορίες με πρωταγωνιστή τον Ναστραντίν Χότζα και γύρευε αν είναι αληθινή, ψεύτικη ή πλάστηκε έτσι όπως βρίσκεται σήμερα στα κιτάπια μ’ άλλες αμέτρητες του Τούρκου λαϊκού φιλόσοφου.
Βλέπουμε στο σινεμά το παλληκάρι, τον πρωταγωνιστή της ταινίας, να τα βάζει με πέντε, και με δέκα. Όποιον βρίσκει μπροστά του να τον ξαπλώνει. Κάθε εμπόδιο να το εξουδετερώνει. Να του στήνουν παγίδες, κι αυτός να ξεφεύγει. Να τον κυνηγάνε περιπολικά της αστυνομίας, ελικόπτερα στρατού, και κανένας να μη τον συλλαμβάνει.
Πρωτεύουσα της Ελλάδος η Αθήνα. Αυτό αποφασίσθηκε με βασιλικό Διάταγμα της αντιβασιλείας το 1834, σα σήμερα 18 Σεπτεμβρίου. Η πρώτη πρωτεύουσα της, υποτίθεται, ελεύθερης πια Ελλάδος ήταν το Ναύπλιο. Υπερβολές.
Της Σοφίας σήμερα 17 Σεπτεμβρίου. Και της Αγάπης. Μεγάλες λέξεις. Σοφία, Αγάπη. Τις έχουν κάνει και ονόματα. Γιορτάζουν σήμερα η Αγάπη, η Σοφία, και η Ελπίδα επίσης. Και η Πίστη. Η Ηδονή; Αυτήν δεν την έχουν κάνει όνομα. Το απίθανο να βρεις σοφή, πιστή, αγαπησιάρα, ελπιδιάρα και να 'ναι προικισμένη με ερωτική ενέργεια, ικανή να προσφέρει τη σεξουαλική ικανοποίηση.
Είναι η Ελένη η οποία σύμφωνα με την Εκκλησία ανακάλυψε σα σήμερα 14 Σεπτεμβρίου, το 326, τον Σταυρό του Μαρτυρίου του Ιησού, στην Ιερουσαλήμ; Η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ένα από τα μεγαλύτερα καθάρματα της Ιστορίας, ο οποίος ναι μεν κρίθηκε Μέγας, αλλά και άγιος.
Η Τρούμπα των μπουρδέλων ξεκίνησε την Ιστορία της αμέσως μετά τη γερμανική κατοχή. Μόνο τυχαίο δεν είναι που η πουτανογειτονιά στήθηκε στο λιμάνι του Πειραιά. Ποιοί άλλοι άνδρες είναι περισσότερο πεινασμένοι από τους ναυτικούς; Που πρώτη σκέψη μόλις βγουν από παπόρι είναι να πηδήξουν.
Θύελλα αντιδράσεων έχουν ξεσηκώσει τα άρθρα μου για τον Τόλη Βοσκόπουλο και την εμφάνιση του στο Ηρώδειο. Ο Τόλης σαν λαϊκό παιδί, έχει και «γερή» λαϊκή βάση. Ο λαός τον θέλει. Ο λαός θέλει να τον δει στο Ηρώδειο πρώτο τραπέζι πίστα…
Κάθε μέρα, μα κάθε μέρα στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων γίνεται σκοτωμός. Σύριοι με Σύριους. Ιρακινοί μα Ιρακινούς. Αφγανοί με Αφγανούς. Δεν ησυχάζουν τα παιδιά. Σκοτώνονται και στο αλλοιώς, οι μεν με τους δε, οι δε με τους μεν, όχι μόνο μεταξύ τους.