Οι ταμπέλες και οι επιγραφές που αναρτώνται σε όλη την Ελλάδα, νομίζω δεν υπάρχουν πουθενά στον «πολιτισμένο» κόσμο. Πουθενά! Κατά καιρούς τις βλέπουμε μπροστά μας, τις φωτογραφίζουμε και τις στέλνουμε στις παρέες μας για να γελάσουμε. Κλαίμε απ’ το γέλιο σου λέω...
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Αυτός που βάπτιζε κόσμο στον Ιορδάνη ποταμό. “Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών” τρομοκρατούσε τους Εβραίους ο περίεργος αυτός άνθρωπος. Όποιος προλάβει, δηλαδή. Όποιος δεν έπαιρνε την ευλογία του Ιωάννου, έχανε το τραίνο, το διαστημόπλοιο για τους ουρανούς.
Ο γέρος θα πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο, λέμε στην Ελλάδα. Συγχωρέστε με για τη φράση, αλλά εδώ μιλάμε ...επιστημονικά. Το απόφθεγμα είναι κάτι σαν «ο νόμος της τρίτης ηλικίας». Όποιος πέφτει, δεν σηκώνεται.
Άγιος άνθρωπος, λέμε. Για έναν καλό άνθρωπο. Δεν είναι άγιος, όμως. Το ιερατείο αποφασίζει ποιος είναι άγιος. Πλάκα κάνουμε; Σε καμμία περίπτωση. Τότε πώς είναι δυνατόν κάποιος να ονομαστεί άγιος από μια Εκκλησία.
Μπορεί και να είναι το ωραιότερο Ελληνικό νησί. Και για εξηγούμαστε, δεν έχω πάει, αλλά μόλις είδα φωτογραφίες, το έβαλα σκοπό για του χρόνου. Δεν υπάρχει τέτοια ομορφιά. Αυτό το νησί είναι χαρούμενο, χρωματιστό, λιτό και αρχοντικό. Αντιπροσωπεύει αυτό που λέμε: Greek chic!
Δεν φτάνει που οι χριστιανοί ορθόδοξοι κατέστρεψαν όλον τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, δεν φτάνει που γκρέμισαν αρχαίους ναούς για να φτιάξουν εκκλησίες, που αποκεφάλισαν γλυπτά και από την λύσσα τους ευνούχισαν αγάλματα, έχουμε και συνέχεια.
Ο παίδαρος ο Τζίμης. Το ομορφόπαιδο. Και η αζευγάρωτη Έμυ, υποκοριστικό από το Αιμιλία, αδιαφορεί εντελώς για το ασφυκτικό φλερτ του νέου, προς γενική κατάπληξη της παρέας. “Δεν θέλεις γκόμενο, μωρή;” την μαλώνει η κολλητή της.
Δεν θα το πιστέψετε, αλλά αυτή η γυναίκα έχει έρθει στην Ρόδο, 150 φορές. Και δεν θα πιστέψετε επίσης ότι ο Δήμος Ρόδου το πήρε είδηση και της έκανε εκδήλωση παραδίνοντας της ειδική τιμητική διάκριση.
Παρακαλώ μισό λεπτό, μόλις 30 δευτερόλεπτα σιωπής. Χάρη και μόνο στη σιωπή, έστω το στιγμιαίο ξέκομα από τη σαβούρα της λεγομένης επικαιρότητας, σε βοηθάει να αντιληφθείς τι έχει συμβεί, τι συμβαίνει και γιατί.
Ο Ευάγγελος Τερζόπουλος, ιδρυτής και ψυχή του πιο σημαντικού σ' αυτό που λέγεται περιοδικό στην Ελλάδα, της “Γυναίκας”, κάθε έξι μήνες έστελνε δύο συντάκτριες του στο Παρίσι. Την Φανή Πετραλιά και την Μαρία Καραβία, να κάνουν ρεπορτάζ στις νέες κολεξιόν.