Στην Γ΄ κατανομή η δουλειά θα ακουμπήσει μέχρι το Μαυροβούνιο. Δεν βιαζόμαστε. Αυτή η ιστορία με τα σκάνδαλα έχει ψωμί ατελείωτο, σ’ αυτό δεν πρέπει να είμαστε παραπονούμενοι.
Ο αποδυτηριάκιας τα έχει πει. Σ’ αυτές τις ιστορίες αλά Φιλιππίδη, δηλαδή να μας τον εκδώσετε, παρακαλώ, θέλουμε να τον δικάσουμε, ο τύπος είναι κατηγορούμενος, παίζουν διάφορα νταραβέρια. Επίσημα πράγματα, όχι παράνομα, όχι μαφιόζικα. Γίνεται κανονική «ανταλλαγή αιχμαλώτων»! Δηλαδή;
Το κάθε κορίτσι κατέχεται από φόβο, συνειδητό και ασυνείδητο, ότι κάποια στιγμή θα την βιάσει σεξουαλικά ο πατέρας της. Ποιος το λέει αυτό; Όχι, βέβαια, ο αποδυτηριάκιας. Αυτές οι κουβέντες δεν λέγονται από τον καθένα, κι αν λέγονται δεν έχουν καμμία αξία.
Ανοησίες είναι αυτά που κυκλοφορούν ότι ο πρωθυπουργός ψάχνεται να τα βρει με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, και γι’ αυτό τακιμιάσαν ο αδελφός του Αντώνη Σαμαρά με τον ιδιοκτήτη του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Μη δούνε «κάτι» και ατάκα και επιτόπου οι περπατημένοι της πιάτσας βγάζουν το συμπέρασμα τους.
Το φτωχό μου το μυαλό έχει την λύση να μη ξευτυλίζεται το παπαδαριό που εκτρέπεται σε σεξουαλικές απρέπειες. Μιλάμε σοβαρά, κάποια πράγματα δεν τα αντιμετωπίζουμε με τα κύριε ελέησον και τα σταυροκοπήματα. Όταν ο άλλος για να κρύψει τη σεξουαλικότητά του φοράει το ράσο είναι η αφέλεια να περιμένεις το εκκλησιαστικό ένδυμα να τον εμποδίσει.
Γιατί οι άγνωστοι έστειλαν από δύο σφαίρες κι όχι από μία στον δημοσιογράφο Πρετεντέρη και στον τραπεζίτη Προβόπουλο, είναι ένα ερώτημα άξιο παρατηρήσεως. Η ενέργεια είναι από μόνη της σημειολογική. Σημαίνει κάτι, δηλαδή. Είναι μηνυματική η αποστολή σφαίρας, όχι απλά συμβολική.
Ο άνθρωπος δεν ξέρει, δεν θέλει να ξέρει τι είναι σεμνότητα. Αυτή την αρετή που επιβάλλεται να φοράει επάνω του όπως το ρούχο που σκεπάζει το σώμα του. Την απουσία της σεμνότητας θα τη βρεις περισσότερο στην εξουσία.
Τον έχεις στριμώξει στα σχοινιά τον αντίπαλο και τον χορταίνεις στις μπουνιές. Τον δέρνεις άσχημα, με κτυπήματα αλλεπάλληλα και ο κόσμος στην εξέδρα αντί να πανηγυρίζει, αντί να σηκωθεί όρθιος γεμάτος ενθουσιασμό και ικανοποίηση, παραμένει καρφωμένος στο κάθισμα.
Εκεί έφθασε η δουλειά στην Ελλάδα. Στο λένε αυτό που ευθύς θα γράψω και σκέπτεσαι γιατί να μην έχω ταλέντο επιθεωρησιογράφου, σκετσαδόρου να βγάλω μεροκάματο. Να φτιάξω ένα επεισόδιο να το δώσω στον Λαζόπουλο, στους άλλους που παριστάνουν τους χιουμορίστες, τους ράδιο αρβύλα.
Σα να του βάζει κάποιος δάκτυλο από πίσω, μάλιστα δημοσίως, είναι για τον γκραν σουξέ επώνυμο όταν εκδοθεί ένταλμα να τον χώσουν φυλακή. Όσο τσαμπουκαλεμένος κι αν είναι ο δικός σου θα του φύγουν επιτόπου όλα τα ψιλά και τα χοντρά. Δεν υπάρχει χειρώτερη ξευτύλα αν τον μαζέψουν.