Κατά τις δέκα το πρωί ο Αθηναίος έφθανε στην παλαίστρα. Απαραιτήτως, κάθε μέρα. Μιλάμε για τον αρχαίο Αθηναίο, όχι τον σημερινό του οποίου την καθημερινότητα ορίζουν άλλα ενδιαφέροντα, άλλες υποχρεώσεις, εντελώς άγνωστες στον πολίτη της κλασικής αρχαιότητας. Αυτός, λοιπόν, όταν πρωτοβγεί από το σπίτι του το πρωί, και αφού θα έχει πάρει το μπρέκφαστ και δώσει μια-δυο εντολές στον αρχιδούλο του, πως λέμε τον αρχιεργάτη, φεύγει σφαίρα για το γυμναστήριο.
Τα μάθατε τι γίνηκε στα Γιάννενα, στη λίμνη;
Πνίξανε τις δεκαεπτά με την Φροσύνη.
Χίλια κοντάρια ζάχαρη να ρίξουνε στη λίμνη
για να γλυκάνει το νερό να πιει η κυρά Φροσύνη.
Δεν έχει ξαναγίνει. Ταινία που σκηνοθέτησε Έλληνας έκανε παντελόνι δέκα (!) υποψηφιότητες για Όσκαρ. Τεράστια επιτυχία! Και να μην κερδίσει ούτε ένα Όσκαρ το Favourite του Γιώργου Λάνθιμου, ο 46χρονος σκηνοθέτης ήδη σκοράρησε.
Όταν ο Γιώργος Χατζηνάσιος σπούδαζε στο Παρίσι, η Μαρία, ήδη «τσιμπημένη» μαζί του, του έστελνε συνέχεια –σχεδόν μέρα παρά μέρα- γράμματα σε γαλάζιο επιστολόχαρτο και σε γαλάζιο φάκελο. Όταν μετά από χρόνια ο Γιώργος Κανελλόπουλος του έδωσε στίχους και διάβασε «Τα γαλάζια σου γράμματα»,έπαθε πλάκα. Νόμιζε ότι είχε μιλήσει με την Μαρία…
Μην θίξεις στον Έλληνα το φιλότιμο του. “Παρεξηγημένη” η λέξη Φιλότιμο. Ετυμολογικά δεν αποδίδει την έννοιά της. Τι θα πει Φιλότιμος; Είναι ο φίλος της τιμής. Εκείνος που δίνει τεράστια σημασία στην τιμή του. Σε θέμα προσωπικό τιμής είναι ευαίσθητος. Ασυμβίβαστος.
Πριν από ένα αιώνα γυναίκα, μάλιστα νέγρα, τραγουδίστρια και πολύ καλή πιανίστρια, είχε τα κότσια και να δηλώνει με ανδρικό ντύσιμο τη λεσβιακή της ταυτότητα και από την πίστα να... φλερτάρει γυναίκες.
Μία προσεκτική ματιά στη φωτογραφία. Μία γυναίκα στην πρώτη γραμμή της μάχης, καθισμένη επάνω σε πρόχειρο στήριγμα, κουκουλωμένη στο κεφάλι μέσα στην παγωνιά φτιάχνει ένα σχέδιο με κάρβουνο. Και από πίσω της είναι Έλληνας φουστανελλοφόρος αξιωματικός. Το φόντο ένας στρατώνας πριν ή μετά από πολεμικό επεισόδιο.
Τα λόγια είναι φτωχά, και κυρίως έχουν πολυμεταχειριστεί. Πως, λοιπόν, και με ποιες λέξεις να μιλήσει κάποιος για το σπουδαιότερο όπλο του πνευματικού ανθρώπου, τη γλώσσα. Δεν αναφέρομαι στο κομμάτι κρέατος στο στόμα, ανάμεσα στα δόντια.
Πριν από χρόνια πολλά διάβασα μία συνέντευξη του Δημήτρη Χορν και από τότε μου «έμεινε» μια κουβέντα του. Είναι από εκείνες τις κουβέντες που τις πιάνεις σφικτά με τη ψυχή σου και τη σκέψη σου και τις κουβαλάς σ’ όλη σου τη ζωή. Γιατί; Σε φωτίζουν, σου ξεκλειδώνουν αλήθειες ζωής.
Ο Στέφανος Δημουλάς γεννημένος στον Βόλο Μαγνησίας, πρώην υπότροφος της Βασιλικής Ακαδημίας Μπαλέτου της Σκωτίας με σπουδές στο Modern Ballet, έχει χορέψει για τα Εθνικά Μπαλέτα της Κορέας και της Σκωτίας, το Royal College of Music, το National Geographic των Ηνωμένων Πολιτειών και το BBC 1 (δείτε πιο κάτω το video).