Μα, είναι δυνατόν, αναρωτιούνται κάποιοι πωλητές της ψευτοδιανόησης, και της μαϊμού πολιτικής να εδιαφέρεται, να συγκινείται με τη μουσική ένας χρυσαυγίτης; Ένας νοσταλγός του Χίτλερ. Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής κύριος Παναγιώτης Ηλιόπουλος ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική. Τους κάθεται περίεργο.
Το βιβλίο γράφτηκε στα χρόνια του πρώτου βασιλιά της Ελλάδος, του Όθωνα. Από έναν 26χρονο Γάλλο, που τον καιρό εκείνο βρισκόταν στην Αθήνα κι εργαζόταν στη Γαλλική Σχολή. Με γαϊδουράκι είχε επισκεφτεί πολλά μέρη της πατρίδας μας κι όταν επέστρεψε στην Γαλλία εκδόθηκε το βιβλίο «Η Ελλάδα του Όθωνα», το 1854.
Δεν το έχω ξαναδιαβάσει. Δεν το έχω ξανακούσει. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ουδείς άλλος το είπε έτσι όπως ο ιστορικός και φιλόλογος Σωτήρης Καργάκος που πέθανε χθες. Στο βιογραφικό του, στην προσωπική του ιστοσελίδα, αναφέρεται, άρα το είπε ο ίδιος:
Ξύπνησα χθες το πρωί και τι βλέπω, δικέ μου. Μετά τα ευλογημένα χιόνια και τις ευλογήμμενες βροχές, ένα ακόμα πανάκριβο δώρο. Σηκώθηκα από το κρεβάτι και τι, λες, ένοιωσα πριν ακόμα βγω έξω από το δωμάτιο μου;
Έχω σε μεγάλη εκτίμηση τον αμερικάνικο κινηματογράφο. Απολαμβάνω ταινίες και αυτό είναι υπεραρκετό για να δώσω μπράβο στον σκηνοθέτη. Αυτός είναι το αφεντικό στην παραγωγή και στη δημιουργία της ταινίας. Δεν υποτιμώ τον επιχειρηματία, αλλοίμονο. Χωρίς τα φράγκα του, την επένδυση του δεν ξεκινάει καν η δουλειά. Ούτε παραγνωρίζονται οι συντελεστές της ταινίας, από τους ηθοποιούς μέχρι τον σεναριογράφο, τον φωτογράφο, τον μουσικό, τον ενδυματολόγο.
Μεγάλος Έλληνας. Ατόφιος Έλληνας. Τόσο παλιός όσο ο άνθρωπος, τόσο νέος όσο ο Αθηναίος της κλασικής αρχαιότητας. Πρόσωπο ασκητικό, ψυχή καλλιτεχνική, «αθεράπευτα» ασυμβίβαστη μ’ ό,τι σκάρτο γήινο προσκυνούν οι κοινωνίες του δίποδου…
«Αγάπη μου…Σε σκέφτομαι συνέχεια. Όταν πηγαίνω για ύπνο το βράδυ η σκέψη σου είναι βασανιστήριο για μένα. Δεν θα γράψω σε τούτη τη σελίδα τι πλημμυρίζει το μυαλό μου, την απόλυτη τρέλα του πόθου μου. Σε βλέπω σε εκατοντάδες στάσεις, αλλόκοτες, αισχρές, παρθενικές, ληθαργικές.
“Δεν θέλω να παντρευτώ ξανά, προτιμώ να είμαι η ερωμένη του άνδρα που αγαπώ, όχι η σύζυγός του...”. Φοβερά πράγματα.Στα 73 της χρόνια η κυρία και δείχνει την τεράστια κλάση της με τούτα τα λόγια. “Θέλω να είμαι ερωμένη, όχι η σύζυγος...”
Κι΄ όμως, το ξέρετε πως στα νιάτα της – στην περίοδο της κατοχής - υπήρξε εθελόντρια «Αδελφή του ελέους», δουλεύοντας για τον Ερυθρό Σταυρό; Μάλιστα. Η «κακιά» του Ελληνικού κινηματογράφου, η γυναίκα που όλοι αντιπαθούσαμε, που στον δρόμο αρκετές φορές την έβρισαν ή την απείλησαν ότι θα την δείρουν…, ήταν μια γλυκύτατη γιαγιά, μια μορφωμένη γυναίκα, μια εξαιρετική συνάδελφος.