ΕΤΣΙ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ

Μιλάμε για γίγαντες. Αναφέρω τρία ονόματα γιγάντων, κι ένα επεισόδιο αληθινό. Ο ίδιος ο Κωστής Παλαμάς γράφει: «Εάν κάποιος με πειθανάγκαζε να διαλέξω αποκλειστικά μεταξύ Παπαδιαμάντη και Καρκαβίτσα, θα έστεκα ευλαβικά μπροστά στον Παπαδιαμάντη, θα του φιλούσα το χέρι και θα ψήφιζα τον... Καρκαβίτσα».

ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ Ο ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ

Πέθανε ο άνθρωπος. Φοβερό! Να λένε του πεθαμένου ''Καλό ταξίδι, Χαράλαμπε... ''. Αδιανόητο για τους νοήμονες. Κατ' αρχήν, πώς το ξέρουν ότι ο άλλος πάει ταξίδι; Δεν υπάρχει άνθρωπος, όσιος, άγιος, προφήτης, κανένας, ρε, που πέθανε και ξαναζωντάνεψε για να μας πει ότι πράγματι είχε πάει κρουαζιέρα με παπόρι ή τράβηξε ποδαράτος, καβάλα σε αεροπλάνο ή μέσα σε τραίνο..
 

ΝΟΜΠΕΛ, Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Κάποιος ήταν ένας Όσκαρ και το όνομά του δόθηκε στα πιο σπουδαία βραβεία του σινεμά. Κάποιος ήταν ο Νομπέλ, που ο ίδιος έδωσε το όνομά του στα πιο σπουδαία βραβεία για την ειρήνη και την λογοτεχνία, τη χημεία και την οικονομία. Ποιος ήταν αυτός ο κάποιος Νομπέλ που γεννήθηκε σα σήμερα στις 21 Οκτωβρίου, το 1833; Ένας μανιώδης εφευρέτης, με πάθος στα εκρηκτικά.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Έρωτας τρελός και καταραμένος. Σχέση συναισθηματική και σεξουαλική πέρα από τα όρια, ανάμεσα σε δύο άνδρες που έγραψε στην Ιστορία. Που ξεφτύλισε την Ιστορία, η οποία παίζει με τη δική δύναμη και δεν καταλαβαίνει το Ευαγγέλιο ζωής και προσευχής όπως το ορίζουν η θρησκεία, η κοινωνία, η οικογένεια.
 

ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΔΩΣ' ΜΟΥ ΦΩΤΙΑ

Άμα ανοίξουμε το βιβλίο με τις ατελείωτες ιστορίες των ρεμπέτηδων, τότε επί τόπου θα ταξιδεύσουμε σε μία άλλη Ελλάδα, προπολεμική, μεσοπολεμική, εκείνη που γέννησε τον Σπύρο Ζαγοραίο. Λαϊκή μουσική, φτωχατζήδικη, όχι κουλτουριάρικη, όχι έντεχνη και ποιοτική. Αυτή ήτανε, όμως. Με κύριο όργανο το μπουζούκι, χρόνια πολλά πριν το ανακαλύψουν ο Θεοδωράκης και ο Χατζηδάκις και πριν οι πενιές αρχίσουν να βαράνε στην παραλία της νύχτας και της παρακμής της μεσαίας τάξης.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΟΙ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

''Δεν υπάρχει κανένας Θεός''. Το ειπε το μεγαλύτερο μυαλό της γης. Ο μακαρίτης πια Στήβεν Χώκινγκ αναφέρει στο τελευταίο βιβλίο του, που εκδόθηκε μετά το θάνατο του: Μην ασχολείστε με τον Θεό, ξεχάστε το, ούτε αυτός ενδιαφέρεται για εσάς. Ό,τι συμβαίνει γίνεται ερήμην του''. Μόνο προπαγάνδα δεν κάνει ο μια ζωή ανάπηρος σοφός αστροφυσικός. Ό,τι ισχυρίζεται στηρίζεται στην προσωπική του επιχειρηματολογία.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΝΤΥΝΟΝΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ

Πιτσιρικάς είμαι σε παιδική κατασκήνωση. Ένας από τους εκπαιδευτές, πολύ μεγαλύτερός μας, κάπου 18-20 χρονών, τον έχει βαρέσει κατακέφαλα η τρέλα της αρχαιολογίας. Φοβερά πράγματα. Στις ελεύθερες ώρες του το παλληκάρι εξαφανιζόταν από την κατασκήνωση και έσκαβε σε χωράφια, σε βουνοπλαγιές. Μυριζότανε, έλεγε, ότι κάτι θα ανακαλύψει, έναν αρχαίο ναό, ένα αρχαίο λουτρό, ένα μπουρδέλο, κάτι.

ΠΙΛΟΤΟΣ ΤΩΝ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ Ο... ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ

Πρώτη αλήθεια. Τίποτα δεν είναι καινούργιο. Τίποτα δεν γεννιέται από το πουθενά. Το κάθε τι έχει το παρελθόν του, την προϊστορία του. Εμφανίζεται π.χ. ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής. Πρώτος είναι, όμως πριν υπήρχε κάτι άλλο, από το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε ο πρώτος υπολογιστής. Όπως προηγήθηκε κάτι άλλο από το προηγούμενο “κάτι άλλο”.

ΜΙΑ ΑΡΣΕΝΙΚΗ ΠΟΡΝΗ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Φρικιαστική φάτσα. Διαβολική. Μάτια άγρια και εξογκωμένα, βλέμμα αλλόκοτο από άτομο η αποθέωση του κυνισμού και του εγωϊσμού. Ο παρανοϊκός, όπως όλοι συμφωνούσαν, για τον πιο διάσημο Γερμανό ηθοποιό της μεταπολεμικής περιόδου, ο οποίος δεν διέφερε σε τίποτα στην πραγματικότητα από τους ρόλους που έπαιζε. Φοβιστικός, σκληρός, μισητός, αποκρουστικός.

ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Δεν κωλώνει ο πιστός στην πίστη του αν ο πάπας είναι παλιάνθρωπος. Κοιλιόδουλος Ιερόδουλος. Λάτρης του χρήματος, του σεξ. Αλκοολικός, χαρτοπαίκτης. Ποιος ασχολείται με τον πιστό, όταν τον έχουν σίγουρο. Στο τσεπάκι της τον έχει η εκκλησία. Οι δεσποτάδες.