Γεννήθηκε στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Βαπτίστηκε στο δωμάτιο Μουσικής των ανάκτορων με νερό που έφεραν από τον Ιορδάνη ποταμό. Η μητέρα του έγινε βασίλισσα της Αγγλίας όταν αυτός ήταν 3 χρονών. Από τότε, το 1951 είναι ο κληρονομικός διάδοχος του θρόνου. Και παραμένει, διάδοχος εδώ και 67 χρόνια. Ο απόλυτος τίποτας.
Τα είπε όλα η ταινία. Η πολύ μεγάλη ταινία “Αμαντέους”, του 1984, του Τσέχου Μίλος Φόρμαν, που δικαίως είχε πάρει οκτώ όσκαρ. Υποτίθεται ότι το έργο είναι για τον Βόλφγκραντ Αμαντέους Μότσαρτ, τον μέγιστο μουσικό. Σ' αυτόν, και σε 3-4 ακόμα κλασικούς σταματάει η μουσική δημιουργία.
Ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας είναι Έλληνας! Πιο σωστά, ελληνικής καταγωγής. Ελληνοσερβικής, για να είμαστε πιο ακριβείς. Μάνα Σέρβα, πατέρας ο Ιωάννης Καστριώτης, γκέκικης καταγωγής, με ρίζες από Ημαθία μεριά, σκληρό καρύδι, φύλαρχος στην Κρόγια, ο οποίος το 1423 αντιστάθηκε στην περιοχή του όταν εμφανίστηκαν οι Τούρκοι. Ακόμα δεν έχει πέσει η Κωνσταντινούπολη, το Βυζάντιο κρατάει και ο Γιώργος Καστριώτης, για τους Αλβανούς Γκιόργκι Καστριότι, είναι πιτσιρίκι.
Καβάλησε ένα παπόρι, με έξοδα του βασιλιά της Ισπανίας, και φορτωμένος μ’ όλα τα συμπράκαλα της επιστήμης του τράβηξε για τους ακόμα άγνωστους τόπους της Λατινικής Αμερικής. Παρέα του ένας ακόμα, Γάλλος αυτός, με την ίδια τρέλα. Με την ίδια δίψα να γνωρίσει και να μελετήσει άγνωστα φυτά και ζώα. Και να διαπιστώσει αν οι θάλασσες σ’ άλλα μέρη είναι όμοιες ή πόσο διαφέρουν με τα νερά της Ευρώπης.
Ο πρώτος υπαρξιστής φιλόσοφος είναι ο Δανός Σέραιν Κιρκέγκωρ. Έκανε φοβερή κριτική στο λεγόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό, στο σύνολό του, και είχε προβλέψει ότι, επειδή ζούμε σε μια εποχή από την οποία λείπει το πάθος και η πίστη, όλη η Ευρώπη βαδίζει στο χάος. Με αφορμή τη γέννηση του πολυσυζητημένου Κιρκέγκωρ, σα σήμερα 5 Μαίου, το 1813, να μιλήσουμε και για την Ρεγκίνε.Την σχέση τους που δείχνει βέβαια τη ψυχή του ίδιου του φιλόσοφου, αλλά και πως στην εποχή του εκδηλώνονταν το αίσθημα μεταξύ δύο εραστών...
«Επιθυμώ σφόδρα να πεθάνω! Δεν έχω τη βεβαιότητα πώς πέτυχα να εκπληρώσω την αποστολή μου. Οι άνθρωποι προτιμούν να ακούνε ό,τι λένε οι νεκροί, όχι οι ζωντανοί». Μιλούσε ο φιλόσοφος κι ένας φίλος του πάστορας κατέγραφε τις συζητήσεις τους. Πέθανε στα 42 του χρόνια, αφού αρνήθηκε να μεταλάβει από παπά. Να λάβει από το στόμα άρτο και οίνο της Θείας Ευχαριστίας, να ενωθεί με τον Χριστό. «Οι ιερείς είναι δημόσιοι υπάλληλοι, όχι υπηρέτες του Θεού» έλεγε ο φιλόσοφος..
Στην τελευταία της ταινία έπαιζε το ρόλο ενός Άγγελου. Σκηνοθέτης του “Always”, τίτλος της ταινίας, του 1988, πέντε χρόνια πριν το θάνατό της, ο Στήβεν Σπήλμπεργκ. Ο ορισμός της αθωότητας στην αιωνιότητα, εμφανίζεται σ' όλα τα πλάνα του φιλμ, μ' ένα λευκό ένδυμα. Δεν βλέπεις την γυναίκα παρά ένα θείο, ένα ουράνιο πλάσμα, που έχει επισκεφθεί τη γη, τη ζωή κάποιων ανθρώπων.
Κάποιοι τύποι που πιθανόν να παρουσιάζουν ένα εντελώς απρόβλεπτο ενδιαφέρον δεν θα τους τρακάρεις σε talk-show της τηλεόρασης, ούτε στα survivor. Είναι τα άτομα που κυκλοφορούν μόνον σε ειδικά επιστημονικά φυλλάδια και βέβαια χωμένα σε κάποια σελίδα εγκυκλοπαίδειας. Είμαστε πια σε εποχή της απόλυτης επικοινωνίας και γι' αυτό στην καθημερινότητα μας, μάλιστα πρώτο πάγκο μπροστά στην κάμερα, κυριαρχούν άδεια μύδια. Δήθεν τραγουδιστές, παρουσιαστές, μοντέλες, γενικώς σελέμπριτυς γάμα εθνικής.
Ηθοποιός ιερό τέρας. Μια κακάσχημη, κοντή, με φωνή αντρική, ουδεμία σχέση με γυναικεία σεξουαλικότητα, μεταμορφωνόταν επάνω στη σκηνή του θεάτρου και με τη μαγεία της, μία αύρα μάγισσας στο πολύ δυνατό παίξιμό της, κατακτούσε τους πάντες. Αδύνατον να μην κερδίζει το θαυμασμό του θεατή. Όλοι οι ηθοποιοί υποκλινόνται στην αξία της. Τεράστια. Ο συγγραφέας Άγγελος Τερζάκης είπε: «Εθνική επιτυχία να υπάρχουν πρόσωπα όπως η Μαρίκα Κοτοπούλη, πρόσωπα υψωμένα σε σύμβολα. Μορφές σαν εκείνη βγάζουν τους λαούς από την ανωνυμία».
Αυτοκράτειρα της Ρωσίας, η Μεγάλη. Όπως λέμε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Μέγας Ναπολέων. Μάλλον κοντή, όχι όμορφη, αληθινή σκύλα. Κάποια άλλη στη θέση της, όχι βέβαια με το δικό της χαρακτήρα, θα κρατιόταν στο περιθώριο. Σύζυγος του αυτοκράτορα, δηλαδή μια γλάστρα του θρόνου. Μια άδεια φιγούρα της αυλής. Τι λέτε, ρε; Ρωτήσατε το αιδοίο μου;