Η ΤΡΕΛΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΕΚΕΙΝΑ ΜΕ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ

Καβάλησε ένα παπόρι, με έξοδα του βασιλιά της Ισπανίας, και φορτωμένος μ’ όλα τα συμπράκαλα της επιστήμης του τράβηξε για τους ακόμα άγνωστους τόπους της Λατινικής Αμερικής. Παρέα του ένας ακόμα, Γάλλος αυτός, με την ίδια τρέλα. Με την ίδια δίψα να γνωρίσει και να μελετήσει άγνωστα φυτά και ζώα. Και να διαπιστώσει αν οι θάλασσες σ’ άλλα μέρη είναι όμοιες ή πόσο διαφέρουν με τα νερά της Ευρώπης.

ΣΤΑ ΠΙΟ ΑΠΡΟΣΙΤΑ ΚΕΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ...

Ο πρώτος υπαρξιστής φιλόσοφος είναι ο Δανός Σέραιν Κιρκέγκωρ. Έκανε φοβερή κριτική στο λεγόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό, στο σύνολό του, και είχε προβλέψει ότι, επειδή ζούμε σε μια εποχή από την οποία λείπει το πάθος και η πίστη, όλη η Ευρώπη βαδίζει στο χάος. Με αφορμή τη γέννηση του πολυσυζητημένου Κιρκέγκωρ, σα σήμερα 5 Μαίου, το 1813, να μιλήσουμε και για την Ρεγκίνε.Την σχέση τους που δείχνει βέβαια τη ψυχή του ίδιου του φιλόσοφου, αλλά και πως στην εποχή του εκδηλώνονταν το αίσθημα μεταξύ δύο εραστών...
 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

«Επιθυμώ σφόδρα να πεθάνω! Δεν έχω τη βεβαιότητα πώς πέτυχα να εκπληρώσω την αποστολή μου. Οι άνθρωποι προτιμούν να ακούνε ό,τι λένε οι νεκροί, όχι οι ζωντανοί». Μιλούσε ο φιλόσοφος κι ένας φίλος του πάστορας κατέγραφε τις συζητήσεις τους. Πέθανε στα 42 του χρόνια, αφού αρνήθηκε να μεταλάβει από παπά. Να λάβει από το στόμα άρτο και οίνο της Θείας Ευχαριστίας, να ενωθεί με τον Χριστό. «Οι ιερείς είναι δημόσιοι υπάλληλοι, όχι υπηρέτες του Θεού» έλεγε ο φιλόσοφος..

ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΑΓΓΕΛΟΣ

Στην τελευταία της ταινία έπαιζε το ρόλο ενός Άγγελου. Σκηνοθέτης του “Always”, τίτλος της ταινίας, του 1988, πέντε χρόνια πριν το θάνατό της, ο Στήβεν Σπήλμπεργκ. Ο ορισμός της αθωότητας στην αιωνιότητα, εμφανίζεται σ' όλα τα πλάνα του φιλμ, μ' ένα λευκό ένδυμα. Δεν βλέπεις την γυναίκα παρά ένα θείο, ένα ουράνιο πλάσμα, που έχει επισκεφθεί τη γη, τη ζωή κάποιων ανθρώπων.
 

ΟΡΚΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΗΣ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΖΩΗΣ

Κάποιοι τύποι που πιθανόν να παρουσιάζουν ένα εντελώς απρόβλεπτο ενδιαφέρον δεν θα τους τρακάρεις σε talk-show της τηλεόρασης, ούτε στα survivor. Είναι τα άτομα που κυκλοφορούν μόνον σε ειδικά επιστημονικά φυλλάδια και βέβαια χωμένα σε κάποια σελίδα εγκυκλοπαίδειας. Είμαστε πια σε εποχή της απόλυτης επικοινωνίας και γι' αυτό στην καθημερινότητα μας, μάλιστα πρώτο πάγκο μπροστά στην κάμερα, κυριαρχούν άδεια μύδια. Δήθεν τραγουδιστές, παρουσιαστές, μοντέλες, γενικώς σελέμπριτυς γάμα εθνικής.

ΑΣΧΗΜΟ ΘΗΡΙΟ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕ ΤΗ ΣΚΗΝΗ

Ηθοποιός ιερό τέρας. Μια κακάσχημη, κοντή, με φωνή αντρική, ουδεμία σχέση με γυναικεία σεξουαλικότητα, μεταμορφωνόταν επάνω στη σκηνή του θεάτρου και με τη μαγεία της, μία αύρα μάγισσας στο πολύ δυνατό παίξιμό της, κατακτούσε τους πάντες. Αδύνατον να μην κερδίζει το θαυμασμό του θεατή. Όλοι οι ηθοποιοί υποκλινόνται στην αξία της. Τεράστια. Ο συγγραφέας Άγγελος Τερζάκης είπε: «Εθνική επιτυχία να υπάρχουν πρόσωπα όπως η Μαρίκα Κοτοπούλη, πρόσωπα υψωμένα σε σύμβολα. Μορφές σαν εκείνη βγάζουν τους λαούς από την ανωνυμία».

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΗΣ ΤΟ ΑΙΔΟΙΟ

Αυτοκράτειρα της Ρωσίας, η Μεγάλη. Όπως λέμε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο Μέγας Ναπολέων. Μάλλον κοντή, όχι όμορφη, αληθινή σκύλα. Κάποια άλλη στη θέση της, όχι βέβαια με το δικό της χαρακτήρα, θα κρατιόταν στο περιθώριο. Σύζυγος του αυτοκράτορα, δηλαδή μια γλάστρα του θρόνου. Μια άδεια φιγούρα της αυλής. Τι λέτε, ρε; Ρωτήσατε το αιδοίο μου;

''ΟΧΙ'' ΣΤΗΝ ΒΑΡΕΙΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Χριστούγεννα και Πάσχα τα κανάλια βάζουν ταινίες ''θρησκευτικές'', με θέμα τη γέννηση, την Σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού. Ταινίες, το τονίζω αυτό, όχι καλλιτεχνικές, και χωρίς την αγωνία να πλησιάσουν τη μυστηριακή και πνευματική διάσταση της θείας δράσης του Χριστού.

ΠΟΥΛΑΚΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΑΥΛΗΣ

Είδε τη φωτογραφία της μάνας γονατιστή πάνω στο νεκρό κορμί του γιου της, στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης, Μάιος του 1936, κι έγραψε το ''Μοιρολόι'', είναι στη συλλογή ''Επιτάφιος''. Πήρε το γραφτό του ποιητή Γιάννη Ρίτσου ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης, ο τιτάνας της μουσικής, και στο στίχο έδωσε σάρκα, αίμα, ζωή αθάνατη.

Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ Η ΕΛΛΑΔΑ

Το βράδυ που το ιερό πλοίο, η Πάραλος, έφερε το μήνυμα στην Αθήνα, την καταστροφή του αθηναϊκού στόλου στους Αιγός Ποταμούς, εκείνη την ημέρα πέθανε η Ελλάδα. Αυτό που λέγεται Ελλάδα από τότε ακριβώς μπήκε στο χώρο της ξεφτύλας. Του αναξιόπιστου.