ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Να ξεκαθαρίσω επειδή παρά τη θέλησή μου, αποδυτηριάκια διαβάζουν και άτομα που δεν γουστάρω ούτε καν να βλέπουν τa γραφτά μου. Δίνω, λοιπόν, την πληροφορία στους αξιοπρεπείς κυρίους οι οποίοι κατά λάθος και τυχαία έγιναν μπανιστές της σελίδας αποδυτηριάκια, αυτό που γνωρίζουν εδώ και 31 χρόνια όσοι προπόνησαν τη σκέψη τους διαβάζοντας την τελευταία σελίδα της φυλλάδας.

Ο ΕΒΡΑΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Συνέβη για πρώτη φορά. Που σημαίνει ότι και το άσχημο, το καταδικαστέο θα έχει συνέχεια. Αυτό που δεν έχει ξαναγίνει και το διέπραξε ο αρχιεπίσκοπος Ελλάδος, θα επαναληφθεί. Από τον ίδιον ή κάποιον άλλον ιεράρχη.
 

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ

Φαντάσου το σκηνικό. Ένας μεγάλος ζωγράφος, θρύλος την εποχή του, στα 45 του χρόνια, παίρνει από πίσω μια 17χρονη κοπέλλα στους κεντρικούς δρόμους του Παρισιού. Είναι ο Πάμπλο Πικάσο, άρα ό,τι κάνει, ακόμα κι αν αυτό δεν έχει άμεση σχέση με την τέχνη, ενδιαφέρει. Αξίζει να καταγραφεί. Να περάσει στην Ιστορία.

ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ…

Ποιος είναι ο Χριστός; Δεν είναι Αυτός. Είναι και ο Αυτός, είναι και ο Εκείνος, κι όχι αυτός Αυτός, αλλά εκείνος ο Άλλος. Είναι όχι ακριβώς Αυτός, ούτε ακριβώς Εκείνος, αλλά ο Παράλλος, όπως νομίζουν κάποιοι άλλοι.
 

ΝΑ 'ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

«Ποιος ασχολείται με την αιώνια καταδίκη από το παπαδαριό σε κάποιον ο οποίος βρήκε σ' ένα δευτερόλεπτο το άπειρο της ηδονής;». Η κουβέντα αυτή ανήκει στον ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ, ο οποίος κατά τον αποδυτηριάκια γεννήθηκε για ένα μόνο λόγο. Να γράψει “Τα Άνθη του Κακού”. Είμαστε στα μέσα του 19ου αιώνα και η θρησκεία, όπως και ο χυδαίος, ο βαρβαρικός πουριτανισμός δείχνουν τις μασέλες τους.

ΖΩΓΡΑΦΙΣΕ ΣΕ 400 ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ

Λένε ότι είναι ο μεγαλύτερος ζωγράφος του 20ου αιώνα. Λένε. Και για να το λένε και να συμφωνούν ακόμα κι αυτοί που δεν τον έκαναν κέφι, έτσι πρέπει να ‘ναι. Λένε. Δεν το λέω εγώ. Δεν έχω άποψη εγώ. Γι’ αυτό δεν λέω ότι πράγματι είναι ο μέγιστος ζωγράφος, ότι δεν είναι. Τολμώ, όμως, να πω ότι μου είναι αδιάφορος ο μέγας εραστής Πάμπλο Πικάσο.

ΤΗ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ

Πάει κι αυτό το Πάσχα. Λάθος να κάνουμε προπόνηση στην αριθμητική με τα Πάσχα, πόσα ζήσαμε και πόσα μας απομένουν μέχρι να πεθάνουμε. Ο έξυπνος, ο φιλοσοφημένος δεν μετράει Πάσχα και Χριστούγεννα, ούτε χρόνια και ηλικίες. Και πώς μπορείς να υπολογίσεις το υπόλοιπο, μέχρι το τέλος της ζωής σου;

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Τα Άνθη του Κακού, το ποίημα. Σαρλ Μπωντλαίρ, ο ποιητής. Πρώτη έκδοση το 1857 κι όλοι έπεσαν να τον φάνε ζωντανό. Είναι πορνογράφος, σκανδαλίζει, μήπως δεν είναι στα καλά του, μήπως έχει κλονιστεί η πνευματική του υγεία. Κάτι τέτοια του σούρανε. Σήμερα ο Charles Baudelaire θεωρείται κλασικός και η θέση του είναι εξέχουσα στην κορυφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

ΠΟΥΛΗΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

Έσκαβε στο χωράφι του και βρήκε ένα παγκόσμιο έργο τέχνης. Ένα αριστούργημα στους αιώνες. Την Αφροδίτη της Μήλου. Η καλύτερη ιδέα που ήρθε στο μυαλό του ήταν να κονομήσει κάποια λεφτά από τα κορόιδα τους Γάλλους που έτυχε να περνούν από τη γειτονιά. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, σκέφτηκε ο πονηρός βλάχος. Τσεπώνω το παραδάκι και καθαρίζω το κτήμα μου από τα μπάζα.

ΙΟΥΔΕΣ, ΒΑΡΑΒΑΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΑΦΕΣ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Το δίποδο έχει ανάγκη από τον Θεό. Σε πείσμα, όμως, και της πιο ισχυρής θρησκοληψίας του, αδυνατεί να συμμορφωθεί με τις επιταγές του δόγματος. Λέει ότι είναι χριστιανός αλλά δεν λειτουργεί όπως τον θέλει η θρησκεία του. Τι είναι αυτό; Να πεις ότι δεν φοβάται τον Θεό; Τον παραφοβάται τόσο πολύ που για τις αμαρτίες του αποφεύγει και να σκεφτεί τον θυμό του μεγαλοδύναμου.